Konwerter plików CPIO do TAR.LZO (TLZO)
Konwertuj swoje pliki w formacie cpio do formatu tar.lzo przez Internet i bezpłatnie
cpio
tar.lzo
Jak przekonwertować plik w formacie CPIO do formatu TAR.LZO
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format tar.lzo lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu tar.lzo; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
CPIO (Copy In, Copy Out) to uniksowy format archiwow siagajacy systemu PWB/UNIX w AT&T Bell Labs z 1977 roku, starszy nawet od formatu tar. Nazwa opisuje oryginalna operacje narzedzia: kopiowanie plikow do archiwum i z archiwum. CPIO przechowuje pliki sekwencyjnie z naglowkami dla kazdego pliku zawierajacymi nazwe pliku, informacje o i-wezle, uprawnienia, prawa wlasnosci, znaczniki czasu i rozmiar pliku, po czym nastepuja dane samego pliku. Format istnieje w kilku wariantach: oryginalny format binarny, zdefiniowany w POSIX.1 format oktetowy (ODC), format SVR4 newc z rozszerzonymi polami urzadzen i i-wezlow oraz wariant CRC dodajacy weryfikacje sum kontrolnych. W odroznieniu od tar, CPIO czyta liste plikow do archiwizacji ze standardowego wejscia, czyniąc go naturalnie kompozycyjnym z find i innymi narzediami uniksowymi przez potoki. Zaleta jest wierne zachowanie metadanych Unix — CPIO rejestruje numery urzadzen, informacje o i-wezlach i relacje twardych dowiązan z wieksza wiernoscia niz wczesne implementacje tar, czyniąc go odpowiednim do kopii zapasowych na poziomie systemu i archiwizacji plikow urzadzen. Centralna rola formatu w zarzadzaniu pakietami Linux to kolejne praktyczne znaczenie: format pakietow RPM uzywa CPIO jako wewnetrznego kontenera ladunku, co oznacza, ze kazda instalacja Linuksa oparta na RPM polega na ekstrakcji CPIO. Chociaz tar stal sie bardziej powszechny do ogolnej archiwizacji, CPIO utrzymuje sie w administracji systemami, obrazach initramfs i infrastrukturze zarzadzania pakietami.
TAR.LZO to zlozony format archiwow łaczacy archiwizacje TAR z kompresja LZO (Lempel-Ziv-Oberhumer), stworzona przez Markusa Oberhamera w 1996 roku. Warstwa TAR łaczy pliki z metadanymi Unix, a algorytm LZO kompresuje strumien, stawiajac predkosc dekompresji ponad wszystko inne. LZO jest kompresorem asymetrycznym — poswięca wspolczynnik kompresji na rzecz niezwykle szybkiej dekompresji, operujacej z predkosciami zblizajacymi sie do surowej przepustowosci pamieci na wspolczesnym sprzecie. To czyni TAR.LZO idealnym dla scenariuszy, w ktorych archiwa musza byc wyodrebniane szybko i czesto, takich jak systemy kopii zapasowych w czasie rzeczywistym i obrazy firmware urzadzen wbudowanych. Zaleta jest wydajnosc dekompresji — ekstrakcja LZO jest kilkakrotnie szybsza niz gzip i o rzad wielkosci szybsza niz bzip2, co jest krytyczne dla operacji wrazliwych na czas, takich jak inicjalizacja systemu plikow podczas uruchamiania lub szybkie przywracanie kopii zapasowych. Niskie obciazenie procesora podczas ekstrakcji to kolejny atut, czyniąc TAR.LZO praktycznym na ograniczonych zasobowo systemach wbudowanych i do dekompresji strumieniowej bez buforowania. Narzedzie wiersza polecen lzop integruje sie z tar poprzez potok, a format jest uzywany w initramfs jadra Linux, kompresji systemu plikow Btrfs i roznych systemach przetwarzania danych w czasie rzeczywistym, gdzie opoznienie ekstrakcji ma wieksze znaczenie niz rozmiar archiwum.