Konwerter plików TAR.LZ (TLZ) do CPIO
Konwertuj swoje pliki w formacie tar.lz do formatu cpio przez Internet i bezpłatnie
tar.lz
cpio
Jak przekonwertować plik w formacie TAR.LZ do formatu CPIO
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format cpio lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cpio; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TAR.LZ to zlozony format archiwow łaczacy archiwizacje TAR z kompresja lzip, formatem stworzonym przez Antonio Diaza Diaza i po raz pierwszy wydanym w 2009 roku. Warstwa TAR łaczy pliki z pelnymi metadanymi Unix w pojedynczy strumien, a lzip stosuje kompresje LZMA w solidnym kontenerze obejmujacym weryfikacje integralnosci CRC-32 dla kazdego czlonu i czyste granice czlonow. Lzip zostal zaprojektowany z mysla o dlugoterminowej archiwizacji — tworzy prosty, dobrze udokumentowany format z silnymi wlasciwosciami odzyskiwania po bledach: jesli czesc pliku TAR.LZ jest uszkodzona, nieuszkodzone czlony nadal moga byc wyodrebnione, w przeciwienstwie do monolitycznych skompresowanych strumieni, gdzie uszkodzenie sie propaguje. Wspolczynniki kompresji sa zasadniczo identyczne z LZMA/XZ, poniewaz lzip uzywa tego samego algorytmu LZMA. Zaleta jest odpornosc archiwalna — struktura oparta na czlonach oznacza, ze archiwum wieloczesciowe moze przetrwac czesciowe uszkodzenie bez utraty wszystkich danych, co jest krytyczne dla dlugoterminowego przechowywania. Czysty, minimalny projekt formatu to kolejny atut: lzip ma prosta specyfikacje, ktora niezalezne implementacje moga precyzyjnie odwzorowac, redukujac ryzyko problemow z kompatybilnoscia na przestrzeni dziesiecioleci archiwizacji. TAR.LZ jest uzywany przez projekt GNU do dystrybucji wydań zrodlowych i jest obslugiwany przez GNU tar z flaga --lzip, a takze przez plzip do rownoleglej kompresji na systemach wielordzeniowych.
CPIO (Copy In, Copy Out) to uniksowy format archiwow siagajacy systemu PWB/UNIX w AT&T Bell Labs z 1977 roku, starszy nawet od formatu tar. Nazwa opisuje oryginalna operacje narzedzia: kopiowanie plikow do archiwum i z archiwum. CPIO przechowuje pliki sekwencyjnie z naglowkami dla kazdego pliku zawierajacymi nazwe pliku, informacje o i-wezle, uprawnienia, prawa wlasnosci, znaczniki czasu i rozmiar pliku, po czym nastepuja dane samego pliku. Format istnieje w kilku wariantach: oryginalny format binarny, zdefiniowany w POSIX.1 format oktetowy (ODC), format SVR4 newc z rozszerzonymi polami urzadzen i i-wezlow oraz wariant CRC dodajacy weryfikacje sum kontrolnych. W odroznieniu od tar, CPIO czyta liste plikow do archiwizacji ze standardowego wejscia, czyniąc go naturalnie kompozycyjnym z find i innymi narzediami uniksowymi przez potoki. Zaleta jest wierne zachowanie metadanych Unix — CPIO rejestruje numery urzadzen, informacje o i-wezlach i relacje twardych dowiązan z wieksza wiernoscia niz wczesne implementacje tar, czyniąc go odpowiednim do kopii zapasowych na poziomie systemu i archiwizacji plikow urzadzen. Centralna rola formatu w zarzadzaniu pakietami Linux to kolejne praktyczne znaczenie: format pakietow RPM uzywa CPIO jako wewnetrznego kontenera ladunku, co oznacza, ze kazda instalacja Linuksa oparta na RPM polega na ekstrakcji CPIO. Chociaz tar stal sie bardziej powszechny do ogolnej archiwizacji, CPIO utrzymuje sie w administracji systemami, obrazach initramfs i infrastrukturze zarzadzania pakietami.