Konwerter plików CPIO do TAR.7Z (T7Z)
Konwertuj swoje pliki w formacie cpio do formatu tar.7z przez Internet i bezpłatnie
cpio
tar.7z
Jak przekonwertować plik w formacie CPIO do formatu TAR.7Z
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format tar.7z lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu tar.7z; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
CPIO (Copy In, Copy Out) to uniksowy format archiwow siagajacy systemu PWB/UNIX w AT&T Bell Labs z 1977 roku, starszy nawet od formatu tar. Nazwa opisuje oryginalna operacje narzedzia: kopiowanie plikow do archiwum i z archiwum. CPIO przechowuje pliki sekwencyjnie z naglowkami dla kazdego pliku zawierajacymi nazwe pliku, informacje o i-wezle, uprawnienia, prawa wlasnosci, znaczniki czasu i rozmiar pliku, po czym nastepuja dane samego pliku. Format istnieje w kilku wariantach: oryginalny format binarny, zdefiniowany w POSIX.1 format oktetowy (ODC), format SVR4 newc z rozszerzonymi polami urzadzen i i-wezlow oraz wariant CRC dodajacy weryfikacje sum kontrolnych. W odroznieniu od tar, CPIO czyta liste plikow do archiwizacji ze standardowego wejscia, czyniąc go naturalnie kompozycyjnym z find i innymi narzediami uniksowymi przez potoki. Zaleta jest wierne zachowanie metadanych Unix — CPIO rejestruje numery urzadzen, informacje o i-wezlach i relacje twardych dowiązan z wieksza wiernoscia niz wczesne implementacje tar, czyniąc go odpowiednim do kopii zapasowych na poziomie systemu i archiwizacji plikow urzadzen. Centralna rola formatu w zarzadzaniu pakietami Linux to kolejne praktyczne znaczenie: format pakietow RPM uzywa CPIO jako wewnetrznego kontenera ladunku, co oznacza, ze kazda instalacja Linuksa oparta na RPM polega na ekstrakcji CPIO. Chociaz tar stal sie bardziej powszechny do ogolnej archiwizacji, CPIO utrzymuje sie w administracji systemami, obrazach initramfs i infrastrukturze zarzadzania pakietami.
TAR.7Z to zlozony format archiwow łaczacy kontener TAR z kompresja 7-Zip LZMA/LZMA2. Warstwa TAR łaczy wiele plikow w pojedynczy strumien zachowujac metadane Unix (uprawnienia, prawo wlasnosci, dowiazania symboliczne), natomiast zewnetrzna kompresja 7Z stosuje LZMA lub LZMA2 na calym strumieniu. Ta kombinacja wykorzystuje doskonale wspolczynniki kompresji LZMA — typowo o 30-70% lepsze niz gzip — czyniąc TAR.7Z jednym z najbardziej wydajnych przestrzennie formatow archiwow do kopii zapasowych w stylu Unix i dystrybucji oprogramowania. Podejscie solidnego strumienia oznacza, ze kompresja moze wykorzystywac redundancje miedzy wszystkimi zarchiwizowanymi plikami zamiast kompresowac kazdy plik niezaleznie. Zaleta jest maksymalna gestosc kompresji: kombinacja TAR.7Z czesto tworzy najmniejsze archiwa wsrod popularnych par archiwizator+kompresor w srodowisku Unix. Szerokie wsparcie narzedzi to kolejny atut — tar i 7-Zip sa dostepne na wszystkich glownych platformach, a wiele nowoczesnych implementacji tar moze tworzyc i wyodrebniac archiwa TAR.7Z bezposrednio z odpowiednia flaga. Format jest popularny do dystrybucji duzych drzew kodu zrodlowego i archiwow kopii zapasowych, gdzie minimalizacja rozmiaru transferu uzasadnia dodatkowy czas kompresji.