Konwerter plików KDC (RAW) do JFIF
Konwertuj swoje pliki w formacie kdc do formatu jfif przez Internet i bezpłatnie
kdc
jfif
Jak przekonwertować plik w formacie KDC do formatu JFIF
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format jfif lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfif; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
KDC to własnościowy format obrazów RAW używany przez linie aparatów konsumenckich DC (Digital Camera) i EasyShare firmy Kodak, pojawiający się po raz pierwszy w 1995 roku wraz z wczesnymi modelami takimi jak DC40. Pliki KDC rejestrują nieprzetworzone dane z sensorów CCD firmy Kodak przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli, wyostrzaniem czy kompresją w aparacie. Format obejmuje szeroką gamę rozdzielczości matryc w historii konsumenckich aparatów Kodak, od sub-megapikselowych wczesnych modeli po wielomegapikselowe aparaty EasyShare z połowy lat 2000. KDC przechowuje surowe dane z wzorcem Bayera wraz ze specyficznymi dla aparatu metadanymi, w tym układem tablicy filtrów kolorów sensora, parametrami ekspozycji i własnościowymi współczynnikami macierzy kolorów Kodaka. Choć Kodak ostatecznie wycofał się z rynku aparatów konsumenckich, pliki KDC z tych aparatów stanowią ważny historyczny zapis wczesnej konsumenckiej fotografii cyfrowej. Jedną z zalet jest dostęp do słynnej nauki o kolorach Kodaka — nawet w aparatach konsumenckich projekty sensorów Kodaka i przetwarzanie kolorów dawały charakterystyczne, filmowe odwzorowanie kolorów, a pliki KDC zachowują surowe dane potrzebne do eksploracji tego charakteru kolorystycznego nowoczesnymi narzędziami. Praktyczna trwałość to kolejna zaleta: obsługa formatu KDC jest utrzymywana w Adobe Lightroom, dcraw, LibRaw i RawTherapee.
JFIF (JPEG File Interchange Format) to standardowa specyfikacja formatu pliku do przechowywania obrazów skompresowanych JPEG, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w wersji 1.0 w 1991 roku i zaktualizowana do wersji 1.02 w 1992 roku. Podczas gdy standard JPEG (ISO/IEC 10918-1) definiuje algorytm kompresji — dyskretną transformatę kosinusową, kwantyzację i kodowanie entropijne przekształcające dane pikseli w zwarty strumień bitowy — nie określa formatu pliku. JFIF wypełnia tę lukę, definiując minimalny kontener, który otacza strumień JPEG metadanymi niezbędnymi do interoperacyjnego wyświetlania: proporcje piksela, jednostki rozdzielczości (DPI lub punkty na centymetr), specyfikacja przestrzeni kolorów (YCbCr z konwersją z RGB wg CCIR 601) oraz opcjonalna osadzona miniaturka. Kontener JFIF jest identyfikowany przez segment znacznika APP0 na początku pliku, zawierający ciąg ASCII 'JFIF' i numer wersji. Niemal każdy istniejący plik JPEG jest zgodny ze specyfikacją JFIF — gdy ludzie mówią o 'pliku JPEG', prawie zawsze mają na myśli plik JFIF, nawet jeśli rozszerzenie to .jpg lub .jpeg. Jedną z zalet jest uniwersalność: prostota JFIF i wczesna data publikacji (wyprzedzająca konkurencyjne propozycje jak EXIF) sprawiły, że format został przyjęty przez praktycznie każdą platformę sprzętową i programową jako bazowy format pliku JPEG, ustanawiając interoperacyjność, która uczyniła JPEG najpowszechniej używanym formatem obrazów na świecie. Celowy minimalizm specyfikacji to kolejna zaleta — definiując tylko niezbędne metadane do poprawnego wyświetlania i pozostawiając miejsce na rozszerzenia specyficzne dla aplikacji przez dodatkowe znaczniki APP, JFIF okazał się wystarczająco rozszerzalny, aby pomieścić dane Exif z aparatów, profile kolorów ICC i metadane XMP bez naruszania wstecznej kompatybilności.