Konwerter plików KDC (RAW) do HRZ
Konwertuj swoje pliki w formacie kdc do formatu hrz przez Internet i bezpłatnie
kdc
hrz
Jak przekonwertować plik w formacie KDC do formatu HRZ
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format hrz lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu hrz; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
KDC to własnościowy format obrazów RAW używany przez linie aparatów konsumenckich DC (Digital Camera) i EasyShare firmy Kodak, pojawiający się po raz pierwszy w 1995 roku wraz z wczesnymi modelami takimi jak DC40. Pliki KDC rejestrują nieprzetworzone dane z sensorów CCD firmy Kodak przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli, wyostrzaniem czy kompresją w aparacie. Format obejmuje szeroką gamę rozdzielczości matryc w historii konsumenckich aparatów Kodak, od sub-megapikselowych wczesnych modeli po wielomegapikselowe aparaty EasyShare z połowy lat 2000. KDC przechowuje surowe dane z wzorcem Bayera wraz ze specyficznymi dla aparatu metadanymi, w tym układem tablicy filtrów kolorów sensora, parametrami ekspozycji i własnościowymi współczynnikami macierzy kolorów Kodaka. Choć Kodak ostatecznie wycofał się z rynku aparatów konsumenckich, pliki KDC z tych aparatów stanowią ważny historyczny zapis wczesnej konsumenckiej fotografii cyfrowej. Jedną z zalet jest dostęp do słynnej nauki o kolorach Kodaka — nawet w aparatach konsumenckich projekty sensorów Kodaka i przetwarzanie kolorów dawały charakterystyczne, filmowe odwzorowanie kolorów, a pliki KDC zachowują surowe dane potrzebne do eksploracji tego charakteru kolorystycznego nowoczesnymi narzędziami. Praktyczna trwałość to kolejna zaleta: obsługa formatu KDC jest utrzymywana w Adobe Lightroom, dcraw, LibRaw i RawTherapee.
HRZ to prosty rastrowy format obrazów powiązany z telewizją wolnoskanującą (SSTV) — metodą przesyłania nieruchomych obrazów przez fale radiowe, stosowaną przez radioamatorów od końca lat 50., kiedy Copthorne Macdonald zapoczątkował tę technologię. Pliki HRZ przechowują obrazy o stałej rozdzielczości 256x240 pikseli w surowym formacie RGB, z każdym pikselem reprezentowanym jako trzy bajty (czerwony, zielony, niebieski) po 8 bitów na kanał, co daje nieskompresowane pliki o dokładnie 184 320 bajtach. Format nie posiada nagłówka, metadanych ani kompresji — plik stanowi po prostu sekwencyjny zrzut surowych danych pikseli w kolejności wierszowej. Ta skrajna prostota odzwierciedla pochodzenie formatu ze społeczności radioamatorskiej, gdzie obrazy SSTV są transmitowane jako tony dźwiękowe kodujące wartości luminancji i chrominancji przez wąskopasmowe kanały radiowe na falach krótkich (HF). Stała rozdzielczość 256x240 odpowiada typowym trybom transmisji SSTV, a pliki HRZ służą jako cyfrowy nośnik rejestracji lub przechowywania odebranych transmisji SSTV. Jedną z zalet jest struktura o zerowym narzucie: bez potrzeby parsowania, dekompresji czy przetwarzania metadanych, pliki HRZ mogą być odczytywane przez dowolny program zdolny do wczytania surowych danych pikseli o znanych wymiarach — pojedynczą funkcją w praktycznie każdym języku programowania. Związek formatu z kulturą radioamatorskiego SSTV to kolejny godny uwagi aspekt: pliki HRZ dokumentują unikalną formę komunikacji obrazowej, w której operatorzy przesyłają fotografie na tysiące kilometrów za pomocą wyłącznie fal radiowych i kodowania dźwiękowego. Pliki HRZ można otwierać za pomocą ImageMagick, GIMP i specjalistycznego oprogramowania SSTV.