Konwerter plików KDC (RAW) do PBM
Konwertuj swoje pliki w formacie kdc do formatu pbm przez Internet i bezpłatnie
kdc
pbm
Jak przekonwertować plik w formacie KDC do formatu PBM
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pbm lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pbm; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
KDC to własnościowy format obrazów RAW używany przez linie aparatów konsumenckich DC (Digital Camera) i EasyShare firmy Kodak, pojawiający się po raz pierwszy w 1995 roku wraz z wczesnymi modelami takimi jak DC40. Pliki KDC rejestrują nieprzetworzone dane z sensorów CCD firmy Kodak przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli, wyostrzaniem czy kompresją w aparacie. Format obejmuje szeroką gamę rozdzielczości matryc w historii konsumenckich aparatów Kodak, od sub-megapikselowych wczesnych modeli po wielomegapikselowe aparaty EasyShare z połowy lat 2000. KDC przechowuje surowe dane z wzorcem Bayera wraz ze specyficznymi dla aparatu metadanymi, w tym układem tablicy filtrów kolorów sensora, parametrami ekspozycji i własnościowymi współczynnikami macierzy kolorów Kodaka. Choć Kodak ostatecznie wycofał się z rynku aparatów konsumenckich, pliki KDC z tych aparatów stanowią ważny historyczny zapis wczesnej konsumenckiej fotografii cyfrowej. Jedną z zalet jest dostęp do słynnej nauki o kolorach Kodaka — nawet w aparatach konsumenckich projekty sensorów Kodaka i przetwarzanie kolorów dawały charakterystyczne, filmowe odwzorowanie kolorów, a pliki KDC zachowują surowe dane potrzebne do eksploracji tego charakteru kolorystycznego nowoczesnymi narzędziami. Praktyczna trwałość to kolejna zaleta: obsługa formatu KDC jest utrzymywana w Adobe Lightroom, dcraw, LibRaw i RawTherapee.
PBM (Portable Bitmap) to monochromatyczny (czarno-biały, 1-bitowy) członek rodziny formatów obrazów Netpbm, stworzony przez Jefa Poskanzera w 1988 roku jako część zestawu narzędzi Pbmplus dla systemów Unix. Format istnieje w dwóch wariantach: ASCII (liczba magiczna P1), gdzie każdy piksel jest reprezentowany jako znak tekstowy '0' (biały) lub '1' (czarny) oddzielony białymi znakami, oraz binarny (liczba magiczna P4), gdzie piksele są pakowane po osiem na bajt dla zwartego przechowywania. Oba warianty zaczynają się od nagłówka w postaci tekstu jawnego określającego liczbę magiczną, szerokość i wysokość obrazu oraz opcjonalne komentarze. PBM został zaprojektowany jako najprostszy możliwy format obrazu — format pomostowy do konwersji między wieloma niekompatybilnymi formatami rastrowymi, które mnożyły się w różnych systemach Unix i aplikacjach w latach 80. Filozofia Netpbm polegała na konwersji dowolnego formatu źródłowego do PBM/PGM/PPM jako etapu pośredniego, a następnie konwersji do formatu docelowego, wykorzystując formaty przenośne jako uniwersalną warstwę wymiany. Jedną z zalet jest skrajna prostota — wariant ASCII można dosłownie wpisać ręcznie w edytorze tekstowym, a oba warianty są łatwe do parsowania i generowania w dowolnym języku programowania bez zewnętrznych bibliotek. Rola formatu jako uniwersalnego pośrednika w przetwarzaniu obrazów to kolejna zaleta: setki narzędzi wiersza poleceń Netpbm akceptują wejście PBM, umożliwiając złożone potoki manipulacji obrazami przez potoki Unix. PBM pozostaje używany w edukacji informatycznej, wstępnym przetwarzaniu OCR oraz wszędzie tam, gdzie potrzebna jest prosta monochromatyczna reprezentacja obrazu.