Konwerter plików KDC (RAW) do JPG
Konwertuj swoje pliki w formacie kdc do formatu jpg przez Internet i bezpłatnie
kdc
jpg
Jak przekonwertować plik w formacie KDC do formatu JPG
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format jpg lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jpg; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
KDC to własnościowy format obrazów RAW używany przez linie aparatów konsumenckich DC (Digital Camera) i EasyShare firmy Kodak, pojawiający się po raz pierwszy w 1995 roku wraz z wczesnymi modelami takimi jak DC40. Pliki KDC rejestrują nieprzetworzone dane z sensorów CCD firmy Kodak przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli, wyostrzaniem czy kompresją w aparacie. Format obejmuje szeroką gamę rozdzielczości matryc w historii konsumenckich aparatów Kodak, od sub-megapikselowych wczesnych modeli po wielomegapikselowe aparaty EasyShare z połowy lat 2000. KDC przechowuje surowe dane z wzorcem Bayera wraz ze specyficznymi dla aparatu metadanymi, w tym układem tablicy filtrów kolorów sensora, parametrami ekspozycji i własnościowymi współczynnikami macierzy kolorów Kodaka. Choć Kodak ostatecznie wycofał się z rynku aparatów konsumenckich, pliki KDC z tych aparatów stanowią ważny historyczny zapis wczesnej konsumenckiej fotografii cyfrowej. Jedną z zalet jest dostęp do słynnej nauki o kolorach Kodaka — nawet w aparatach konsumenckich projekty sensorów Kodaka i przetwarzanie kolorów dawały charakterystyczne, filmowe odwzorowanie kolorów, a pliki KDC zachowują surowe dane potrzebne do eksploracji tego charakteru kolorystycznego nowoczesnymi narzędziami. Praktyczna trwałość to kolejna zaleta: obsługa formatu KDC jest utrzymywana w Adobe Lightroom, dcraw, LibRaw i RawTherapee.
JPG to najpopularniejsze rozszerzenie plików dla obrazów skompresowanych standardem JPEG, opublikowanym przez Joint Photographic Experts Group jako ISO/IEC 10918-1 we wrześniu 1992 roku. Trzyliterowe rozszerzenie .jpg stało się dominujące z powodu ograniczenia nazw plików 8.3 w MS-DOS i wczesnym Windows, podczas gdy .jpeg jest wariantem pełnej długości — oba rozszerzenia reprezentują identyczną zawartość pliku i kompresję. JPEG stosuje kompresję stratną z użyciem dyskretnej transformaty kosinusowej (DCT), dzieląc obrazy na bloki pikseli 8x8, przekształcając je we współczynniki częstotliwościowe, kwantyzując w celu odrzucenia wizualnie nieistotnych danych i kodując wynik entropijnie. Użytkownik kontroluje poziom kompresji: wyższa jakość zachowuje więcej szczegółów przy większych rozmiarach plików, podczas gdy niższa jakość osiąga radykalną redukcję rozmiaru z narastającymi widocznymi artefaktami. Format obsługuje 24-bitowy kolor true color (16,7 miliona kolorów) i 8-bitową skalę szarości, z metadanymi Exif zawierającymi model aparatu, ustawienia ekspozycji, orientację, lokalizację GPS i znacznik czasu. Jedną z zalet jest niezrównana kompatybilność z urządzeniami — JPG jest natywnym formatem wyjściowym praktycznie każdego aparatu cyfrowego i smartfona, wyświetlanym przez każdą przeglądarkę obrazów, przeglądarkę internetową i system operacyjny. Wydajna kompresja fotograficzna to kolejna mocna strona: fotografie z realistycznymi gradientami i złożonymi teksturami kompresują się niezwykle dobrze przy użyciu DCT, typowo osiągając redukcję 10:1 przy wysokiej jakości wizualnej. Obrazy JPG stanowią zdecydowaną większość treści fotograficznych w sieci, poczcie elektronicznej, mediach społecznościowych i archiwach cyfrowych na całym świecie.