Konwerter plików KDC (RAW) do XV
Konwertuj swoje pliki w formacie kdc do formatu xv przez Internet i bezpłatnie
kdc
xv
Jak przekonwertować plik w formacie KDC do formatu XV
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format xv lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu xv; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
KDC to własnościowy format obrazów RAW używany przez linie aparatów konsumenckich DC (Digital Camera) i EasyShare firmy Kodak, pojawiający się po raz pierwszy w 1995 roku wraz z wczesnymi modelami takimi jak DC40. Pliki KDC rejestrują nieprzetworzone dane z sensorów CCD firmy Kodak przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli, wyostrzaniem czy kompresją w aparacie. Format obejmuje szeroką gamę rozdzielczości matryc w historii konsumenckich aparatów Kodak, od sub-megapikselowych wczesnych modeli po wielomegapikselowe aparaty EasyShare z połowy lat 2000. KDC przechowuje surowe dane z wzorcem Bayera wraz ze specyficznymi dla aparatu metadanymi, w tym układem tablicy filtrów kolorów sensora, parametrami ekspozycji i własnościowymi współczynnikami macierzy kolorów Kodaka. Choć Kodak ostatecznie wycofał się z rynku aparatów konsumenckich, pliki KDC z tych aparatów stanowią ważny historyczny zapis wczesnej konsumenckiej fotografii cyfrowej. Jedną z zalet jest dostęp do słynnej nauki o kolorach Kodaka — nawet w aparatach konsumenckich projekty sensorów Kodaka i przetwarzanie kolorów dawały charakterystyczne, filmowe odwzorowanie kolorów, a pliki KDC zachowują surowe dane potrzebne do eksploracji tego charakteru kolorystycznego nowoczesnymi narzędziami. Praktyczna trwałość to kolejna zaleta: obsługa formatu KDC jest utrzymywana w Adobe Lightroom, dcraw, LibRaw i RawTherapee.
XV to alternatywne rozszerzenie pliku dla formatu VIFF (Visualization Image File Format) opracowanego przez Khoral Research jako część naukowego środowiska przetwarzania obrazów Khoros, które powstało na University of New Mexico około 1990 roku. Rozszerzenia .xv i .viff odnoszą się do tego samego bazowego formatu — kontenera z 1024-bajtowym nagłówkiem kodującym wymiary obrazu, typ danych (od jednobitowych po zmiennoprzecinkowe podwójnej precyzji i liczby zespolone), przestrzeń kolorów, liczbę pasm i opcjonalne metadane lokalizacji przestrzennej, po czym następują dane mapy kolorów i wartości pikseli. Rozszerzenie XV stało się popularne na systemach, gdzie Khoros był zainstalowany obok innych narzędzi X Window System, a w niektórych społecznościach badawczych .xv było preferowane nad .viff jako krótszą alternatywę. Sam Khoros był pionierskim systemem programowania wizualnego, w którym naukowcy konstruowali potoki przetwarzania obrazów, łącząc węzły przetwarzania w graficznym płótnie — podejście, które poprzedziło i wpłynęło na podobne środowiska w MATLAB, LabVIEW i komercyjnych pakietach teledetekcji. Jedną z zalet formatu VIFF/XV jest zdolność do przechowywania danych z naukową precyzją — wartości pikseli zmiennoprzecinkowe i zespolone zachowują dokładność pomiarową, która byłaby utracona w formatach fotograficznych ograniczonych do 8-bitowych lub 16-bitowych liczb całkowitych, co czyni go wartościowym dla analizy widmowej, obliczeniowych wyników fizyki i obrazowania satelitarnego. Architektura wielopasmowa to kolejna zaleta, pozwalająca jednemu plikowi pomieścić dziesiątki kanałów widmowych z czujników multispektralnych lub hiperspektralnych bez dzielenia danych na wiele plików. Pliki XV są obsługiwane przez ImageMagick i mogą być konwertowane do nowoczesnych formatów obrazów do wizualizacji lub publikacji.