Konwerter plików EPS do SIXEL

Konwertuj swoje pliki w formacie eps do formatu sixel przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie EPS do formatu SIXEL

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format sixel lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu sixel; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

EPS (Encapsulated PostScript) to format plikow wektorowych opracowany przez Adobe Systems we wspolpracy z Aldus Corporation, po raz pierwszy opublikowany w 1987 roku. Zbudowany na jezyku opisu stron PostScript firmy Adobe, EPS opakowuje samodzielny program PostScript opisujacy pojedyncza strone grafiki — w tym sciezki wektorowe, tekst i osadzone obrazy rastrowe — w ramach struktury komentarzy dostarczajacej wspolrzedne ramki ograniczajacej i opcjonalne miniaturki podgladu. Enkapsulacja pozwala na umieszczenie pliku EPS w innym dokumencie jako zamknietego elementu graficznego bez zaklocania kodu PostScript dokumentu glownego. Przez dziesieciolecia EPS sluzyl jako uniwersalny format wymiany w profesjonalnym wydawnictwie, prepressie i produkcji poligraficznej, akceptowany przez praktycznie kazda aplikacje projektowa, ilustratorska i do składu stron na wszystkich platformach. Kluczowa zaleta jest niezawodnosc w branży poligraficznej — poniewaz EPS zawiera niezalezne od urzadzen instrukcje PostScript, wyjscie jest spojne miedzy roznymi RIP-ami, naswietlarkami i maszynami drukarskimi. Wszechstronna kompatybilnosc miedzy aplikacjami to kolejny atut: plik EPS stworzony w Illustratorze, CorelDRAW czy Inkscape moze byc umieszczony w QuarkXPress, InDesign czy Word bez wymagania aplikacji zrodlowej. Chociaz PDF w duzej mierze zastapil EPS w nowoczesnych przepływach pracy, format pozostaje szeroko uzywany w bibliotekach ilustracji stockowych, starszych potokach wydawniczych i wszedzie tam, gdzie wymagany jest sprawdzony, uniwersalnie obslugiwany format wymiany wektorowej.
Twórca: Adobe Systems
Pierwsze wydanie: 1987
SIXEL (Six Pixel) to bitmapowy format kodowania grafiki stworzony przez Digital Equipment Corporation (DEC) w 1983 roku do renderowania obrazów na drukarkach znakowych i terminalach wideo. Nazwa wywodzi się od podstawowej jednostki kodowania: kolumny sześciu pikseli reprezentowanej przez pojedynczy znak ASCII. Każdy znak drukowalny w strumieniu danych SIXEL (ASCII 63-126) koduje 6-pikselową kolumnę pionową, gdzie wartość binarna znaku określa, które piksele są włączone, a które wyłączone. Kolor jest określany przez sterowanie paletą opartą na rejestrach: sekwencja Select Color Sequence przypisuje wartość koloru HLS lub RGB do numerowanego rejestru, a kolejne znaki sixel używają tego koloru do momentu wybrania innego rejestru. Kodowanie obsługuje atrybuty rastrowe do określania proporcji pikseli i wymiarów obrazu, sekwencje powtórzeń (! po którym następuje liczba i znak) dla kompresji długości serii identycznych kolumn oraz $ (powrót karetki) i - (nowa linia) do nawigacji po siatce sixeli. DEC zaimplementował obsługę SIXEL w terminalach VT240, VT241, VT330 i VT340, a także w wielu modelach drukarek. Jedną z zalet kodowania SIXEL jest jego czysto znakowy charakter ASCII: strumień danych składa się wyłącznie ze znaków drukowalnych i standardowych sekwencji sterujących, co oznacza, że grafika SIXEL może być transmitowana przez dowolny tekstowy kanał komunikacyjny — terminale szeregowe, sesje SSH, połączenia telnet — bez wymagania transportu bezpiecznego dla danych binarnych czy modyfikacji protokołu. Współczesny renesans formatu stanowi kolejny niezwykły wymiar: po dekadach zapomnienia obsługa SIXEL została zaimplementowana w licznych nowoczesnych emulatorach terminali, umożliwiając wyświetlanie obrazów w przepływach pracy wiersza poleceń. Wyjście SIXEL może być generowane przez ImageMagick, libsixel, chafa i różne biblioteki do tworzenia wykresów.
Pierwsze wydanie: 1983