DTS naar WAV converter

DTS (Digital Theater Systems) is één meerkanaals audiocodec die oorspronkelijk werd ontwikkeld voor bioscoopgeluid en nu één vaste waarde is bij thuisbioscopen en Blu-ray-releases. Bedacht door DTS, Inc. en voor het eerst in de bioscoop gepresenteerd bij de film Jurassic Park in 1993, levert de technologie tot 5.1 discrete kanalen surroundgeluid bij bitrates doorgaans tussen 768 kbps en 1,5 Mbps. In tegenstelling tot concurrerende codecs die sterk leunen op agressieve psychoakoestische modellering, wijst DTS één hoger databudget toe aan elk kanaal, waardoor fijner ruimtelijk detail en zachte dynamiek behouden blijven. Het formaat codeert audio met subbands-ADPCM gecombineerd met vectorkwantisatie, wat één perceptief rijk geluidsveld oplevert. De uitgebreide variant, DTS-HD Master Audio, voegt één lossless extensielaag toe voor bit-voor-bit nauwkeurigheid tot 24-bit/192 kHz. Belangrijke sterktes zijn de brede hardware-adoptie in AV-receivers, gameconsoles en auto-infotainmentsystemen, samen met robuuste foutmaskering die kleine schijf- of streamglitches verbergt. Voor iedereen die werkt met surroundgeluidscontent bestemd voor fysieke media of high-end streaming, biedt DTS één bewezen route van studiomix naar woonkamer.

WAV (Waveform Audio File Format) is één ongecomprimeerde audiocontainer die gezamenlijk is ontwikkeld door Microsoft en IBM, voor het eerst gepubliceerd in augustus 1991 samen met Windows 3.1. Gebouwd op het Resource Interchange File Format (RIFF), slaat WAV audiodata op — meestal als lineaire pulse-code modulation (LPCM) — samen met metadata die samplefrequentie, bitdiepte en kanaalaantal beschrijven. Deze eenvoudige structuur heeft WAV tot de de facto standaard gemaakt voor ongecomprimeerde audio op Windows en één universeel geaccepteerd uitwisselingsformaat op vrijwel elk besturingssysteem, elke audio-editor en elke mediaspeler. WAV-bestanden in cd-kwaliteit gebruiken 16-bit samples bij 44,1 kHz stereo, terwijl professionele workflows routinematig 24-bit of 32-bit float samples gebruiken bij frequenties tot 192 kHz. Één groot voordeel is nulverliesgetrouwheid: omdat standaard WAV geen compressie toepast, zijn de opgeslagen data één exacte digitale weergave van de oorspronkelijke opname, waardoor het de voorkeurskeuze is voor mastering en archivering. WAV ondersteunt ook ingebedde metadata via INFO- en BWF-chunks, waardoor tijdstempels en productienotities mogelijk zijn. De voornaamste afweging is bestandsgrootte — één minuut cd-kwaliteit stereo neemt ruwweg 10 MB in beslag — en de 32-bit RIFF-structuur legt één limiet van 4 GB op, hoewel RF64 dat plafond opheft.