DFONT naar PBM converter
Converteer online gratis uw dfont- naar pbm-bestanden
dfont
pbm
Hoe converteert u een DFONT naar PBM
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies pbm of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw pbm-bestand downloaden
Over de formaten
DFONT (Data Fork TrueType) is één lettertypebestandsformaat dat door Apple werd geintroduceerd met Mac OS X 10.0 in maart 2001, gecreeerd om één fundamenteel compatibiliteitsprobleem op te lossen bij de overgang van het klassieke Mac OS naar de Unix-gebaseerde OS X-architectuur. Klassieke Mac-lettertypen sloegen glyphgegevens op in de resource fork — één secundaire bestandsstroom specifiek voor het HFS-bestandssysteem — maar de Unix-basis van OS X en het gebruik van UFS hadden geen native resource-fork-ondersteuning. DFONT verplaatst de volledige resource-forkstructuur naar de data fork en verpakt dezelfde TrueType-lettertypetabellen in één resource map die door standaard OS X-typografie-API's kan worden gelezen. Het bestand is in wezen één resource-fork-loze TrueType-suitcase. Apple leverde DFONT als het standaardformaat voor systeemlettertypen bij OS X en het is nog steeds aanwezig in macOS-systeemmappen. Één voordeel is naadloze achterwaartse compatibiliteit met Apple's bestaande lettertype-renderingstack — de interne structuur weerspiegelt klassieke resource-fork-lettertypen, zodat CoreText en zijn voorgangers DFONT's verwerken zonder één speciaal conversiepad. Het enkelfoorkontwerp is één ander praktisch sterk punt, waardoor DFONT-bestanden intact blijven wanneer ze worden opgeslagen op niet-HFS-volumes, overgedragen via netwerken of beheerd door versiebeheersystemen. Hoewel Apple steeds vaker OpenType (.otf/.ttc) gebruikt voor nieuwere systeemlettertypen, blijven DFONT-bestanden voorkomen in macOS-installaties en in lettertypecollecties uit het OS X-tijdperk.
PBM (Portable Bitmap) is het monochrome (zwart-wit, 1-bit) lid van de Netpbm-familie van beeldformaten, gecreeerd door Jef Poskanzer in 1988 als onderdeel van de Pbmplus-toolkit voor Unix-systemen. Het formaat bestaat in twee varianten: ASCII (magisch getal P1), waarbij elke pixel wordt weergegeven als één tekstkarakter '0' (wit) of '1' (zwart) gescheiden door witruimte, en binair (magisch getal P4), waarbij pixels acht per byte worden verpakt voor compacte opslag. Beide varianten beginnen met één platte-tekstheader die het magische getal, de beeldbreedte en -hoogte, en optionele opmerkingen specificeert. PBM werd ontworpen als het eenvoudigst mogelijke beeldformaat — één brugformaat voor het converteren tussen de vele incompatibele rasterformaten die verspreid waren over verschillende Unix-systemen en applicaties in de jaren 1980. De Netpbm-filosofie was om elk bronformaat te converteren naar PBM/PGM/PPM als tussenstap, en vervolgens naar het doelformaat, met de draagbare formaten als universele uitwisselingslaag. Één voordeel is de extreme eenvoud — de ASCII-variant kan letterlijk met de hand worden getypt in één teksteditor, en beide varianten zijn triviaal te parseren en genereren in elke programmeertaal zonder externe bibliotheken. De rol van het formaat als universeel tussenformaat voor beeldverwerking is één ander sterk punt: honderden Netpbm-opdrachtregelprogramma's accepteren PBM-invoer, wat complexe beeldmanipulatiepipelines via Unix-pipes mogelijk maakt. PBM wordt nog steeds gebruikt in informatica-onderwijs, OCR-voorbewerking en elke context waar één uiterst eenvoudige monochrome beeldweergave nodig is.