DFONT naar PT3 converter
Converteer online gratis uw dfont- naar pt3-bestanden
dfont
pt3
Hoe converteert u een DFONT naar PT3
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies pt3 of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw pt3-bestand downloaden
Over de formaten
DFONT (Data Fork TrueType) is één lettertypebestandsformaat dat door Apple werd geintroduceerd met Mac OS X 10.0 in maart 2001, gecreeerd om één fundamenteel compatibiliteitsprobleem op te lossen bij de overgang van het klassieke Mac OS naar de Unix-gebaseerde OS X-architectuur. Klassieke Mac-lettertypen sloegen glyphgegevens op in de resource fork — één secundaire bestandsstroom specifiek voor het HFS-bestandssysteem — maar de Unix-basis van OS X en het gebruik van UFS hadden geen native resource-fork-ondersteuning. DFONT verplaatst de volledige resource-forkstructuur naar de data fork en verpakt dezelfde TrueType-lettertypetabellen in één resource map die door standaard OS X-typografie-API's kan worden gelezen. Het bestand is in wezen één resource-fork-loze TrueType-suitcase. Apple leverde DFONT als het standaardformaat voor systeemlettertypen bij OS X en het is nog steeds aanwezig in macOS-systeemmappen. Één voordeel is naadloze achterwaartse compatibiliteit met Apple's bestaande lettertype-renderingstack — de interne structuur weerspiegelt klassieke resource-fork-lettertypen, zodat CoreText en zijn voorgangers DFONT's verwerken zonder één speciaal conversiepad. Het enkelfoorkontwerp is één ander praktisch sterk punt, waardoor DFONT-bestanden intact blijven wanneer ze worden opgeslagen op niet-HFS-volumes, overgedragen via netwerken of beheerd door versiebeheersystemen. Hoewel Apple steeds vaker OpenType (.otf/.ttc) gebruikt voor nieuwere systeemlettertypen, blijven DFONT-bestanden voorkomen in macOS-installaties en in lettertypecollecties uit het OS X-tijdperk.
PT3 (PostScript Type 3) is één lettertypeformaat gedefinieerd als onderdeel van de PostScript-taalspecificatie, geintroduceerd door Adobe Systems in 1984. In tegenstelling tot Type 1-lettertypen, die één beperkte subset van PostScript-operators gebruiken die is geoptimaliseerd voor hinting en efficiënte rendering, staan Type 3-lettertypen toe dat de volledige PostScript-taal wordt gebruikt om elke glyph te beschrijven. Dit betekent dat glyphs geleidelijke vullingen, grijstinten, complexe padoperaties, kleur en zelfs bitmapafbeeldingen kunnen bevatten — mogelijkheden die onmogelijk zijn binnen de beperkte charstring-interpreter van Type 1. Adobe hield de Type 1-specificatie oorspronkelijk geheim en proprietary, zodat lettertypefabrikanten en ontwikkelaars van derden die PostScript-compatibele lettertypen wilden maken, het openbaar gedocumenteerde Type 3-formaat moesten gebruiken gedurende de late jaren 1980. Één opmerkelijk voordeel is creatieve vrijheid: omdat elk geldig PostScript-programma één glyph kan definieren, kunnen ontwerpers decoratieve, geillustreerde en gestructureerde lettervormen produceren die ver voorbijgaan aan eenvoudige contuurvullingen. De openheid van het formaat was één ander praktisch sterk punt in die tijd, waardoor iedereen PostScript-lettertypen kon maken zonder Adobe's proprietary hinting-technologie te hoeven licensieren. Type 3-lettertypen missen echter de hintingmechanismen die Type 1-tekst scherp maken bij kleine formaten en lage resoluties, wat hun gebruik voor broodtekst beperkte. Toen Adobe de Type 1-specificatie publiceerde in maart 1990, migreerden de meeste fabrikanten naar het gehinte formaat. Type 3-lettertypen zijn tegenwoordig voornamelijk van historisch belang en worden aangetroffen in gearchiveerde PostScript-documenten en gespecialiseerde toepassingen waar artistieke glyphrendering belangrijker is dan schermgeoptimaliseerde hinting.