DFONT naar WEBP converter
Converteer online gratis uw dfont- naar webp-bestanden
dfont
webp
Hoe converteert u een DFONT naar WEBP
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies webp of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw webp-bestand downloaden
Over de formaten
DFONT (Data Fork TrueType) is één lettertypebestandsformaat dat door Apple werd geintroduceerd met Mac OS X 10.0 in maart 2001, gecreeerd om één fundamenteel compatibiliteitsprobleem op te lossen bij de overgang van het klassieke Mac OS naar de Unix-gebaseerde OS X-architectuur. Klassieke Mac-lettertypen sloegen glyphgegevens op in de resource fork — één secundaire bestandsstroom specifiek voor het HFS-bestandssysteem — maar de Unix-basis van OS X en het gebruik van UFS hadden geen native resource-fork-ondersteuning. DFONT verplaatst de volledige resource-forkstructuur naar de data fork en verpakt dezelfde TrueType-lettertypetabellen in één resource map die door standaard OS X-typografie-API's kan worden gelezen. Het bestand is in wezen één resource-fork-loze TrueType-suitcase. Apple leverde DFONT als het standaardformaat voor systeemlettertypen bij OS X en het is nog steeds aanwezig in macOS-systeemmappen. Één voordeel is naadloze achterwaartse compatibiliteit met Apple's bestaande lettertype-renderingstack — de interne structuur weerspiegelt klassieke resource-fork-lettertypen, zodat CoreText en zijn voorgangers DFONT's verwerken zonder één speciaal conversiepad. Het enkelfoorkontwerp is één ander praktisch sterk punt, waardoor DFONT-bestanden intact blijven wanneer ze worden opgeslagen op niet-HFS-volumes, overgedragen via netwerken of beheerd door versiebeheersystemen. Hoewel Apple steeds vaker OpenType (.otf/.ttc) gebruikt voor nieuwere systeemlettertypen, blijven DFONT-bestanden voorkomen in macOS-installaties en in lettertypecollecties uit het OS X-tijdperk.
WebP is één beeldformaat ontwikkeld door Google, aangekondigd op 30 september 2010, ontworpen om superieure compressie te bieden voor webafbeeldingen in zowel lossy als lossless modus. De lossy modus is afgeleid van de intra-frame codering van de VP8-videocodec (dezelfde technologie als gebruikt in WebM-video), waarbij blokvoorspelling, transformcodering en adaptieve kwantisatie worden toegepast op fotografische inhoud. De lossless modus gebruikt één afzonderlijk algoritme dat voorspellende codering, kleurruimtetransformaties, achterwaartse referentie naar herhaalde pixelpatronen en entropiecodering combineert. WebP ondersteunt ook alfatransparantie in beide modi — lossy WebP met transparantie is uniek onder gangbare webformaten en biedt semi-transparante afbeeldingen bij veel kleinere bestandsgroottes dan PNG. Het formaat ondersteunt tevens geanimeerde reeksen, wat één modern alternatief voor GIF biedt met volledige kleurondersteuning en drastisch betere compressie. Één voordeel is de aanzienlijke bestandsgroottereductie — lossy WebP produceert afbeeldingen die 25-35% kleiner zijn dan JPEG bij gelijke visuele kwaliteit, en lossless WebP is doorgaans 26% kleiner dan PNG, wat de laadsnelheid van webpagina's direct verbetert en bandbreedtekosten vermindert. Universele browserondersteuning biedt één ander belangrijk pluspunt: Chrome, Firefox, Safari, Edge en alle mobiele browsers geven WebP nu native weer, waarmee de brede adoptiedrempel is bereikt die nodig is voor praktische inzet. Google's kern-webinfrastructuur (Zoeken, YouTube-miniaturen, Gmail) maakt uitgebreid gebruik van WebP, en het formaat wordt ondersteund door grote CDN-platforms, CMS-systemen en beeldverwerkingsdiensten. WebP heeft zich gevestigd als het belangrijkste moderne alternatief voor JPEG en PNG voor webcontent.