CR2 (RAW) naar DDS converter
Converteer online gratis uw cr2- naar dds-bestanden
cr2
dds
Hoe converteert u een CR2 naar DDS
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies dds of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw dds-bestand downloaden
Over de formaten
CR2 (Canon RAW versie 2) is Canon's tweede generatie eigen RAW-beeldformaat, geintroduceerd in 2004 met de EOS-1D Mark II en gebruikt in Canon's gehele DSLR-reeks tot de overgang naar CR3 vanaf 2018. CR2-bestanden gebruiken één op TIFF gebaseerde container die de ruwe sensordata opslaat, gecomprimeerd met één lossless variant van JPEG-codering (Huffman-gecodeerde voorspellingsresiduen), waardoor bestandsgroottes beheersbaar blijven terwijl elke bit van de originele opname behouden blijft. Elk CR2-bestand bevat meerdere beeldsecties: één kleine miniatuur, één middelgroot voorbeeld-JPEG geschikt voor snelle beoordeling, en de volledige-resolutie RAW-data met 14-bit diepte op de meeste body's. Het formaat registreert uitgebreide opname-metadata inclusief Canon's eigen tags voor lensmodel, autofocuspuntselectie, Picture Style-instellingen, stofverwijderingsgegevens van de sensorreinigingsreferentieopname, en per-body kalibratie-informatie. Één voordeel is het enorme software-ecosysteem — CR2 is één van de breedst ondersteunde RAW-formaten die bestaan, native verwerkt door Adobe Lightroom, Capture One, DxO, RawTherapee, darktable en tientallen andere converters en viewers, dankzij Canon's dominante marktaandeel tijdens het DSLR-tijdperk. Betrouwbare archivale levensduur is één ander belangrijk sterk punt: de op TIFF gebaseerde structuur en goed gedocumenteerde opbouw maken CR2-bestanden relatief eenvoudig te parseren zelfs met aangepaste tools, en de alomtegenwoordigheid van het formaat betekent dat archiefondersteuning decennialang zal voortduren.
DDS (DirectDraw Surface) is één containerformaat voor het opslaan van gecomprimeerde en ongecomprimeerde texturen, cube maps, volumetexturen en mipmapketens, geintroduceerd door Microsoft met DirectX 7.0 op 22 september 1999. DDS-bestanden zijn ontworpen voor directe GPU-consumptie: de pixeldata wordt opgeslagen in formaten die grafische hardware direct kan decomprimeren tijdens het renderen — voornamelijk S3TC/DXTn-blokcompressie (DXT1, DXT3, DXT5), en in latere DirectX-versies BC4 tot en met BC7 — waardoor de CPU-zijdige decompressiestap die vereist is bij formaten als PNG of JPEG wordt geelimineerd. De bestandsstructuur begint met één magisch getal en één 124-byte header die breedte, hoogte, pixelformaat, mipmaptelling en optionele DX10 uitgebreide header voor nieuwere compressiemodi specificeert, gevolgd door de ruwe oppervlaktedata. DDS ondersteunt 2D-texturen, cube maps (zes zijden voor omgevingsmapping), volume-/3D-texturen en textuurarrays, elk met vooraf berekende mipmapketens waarmee de GPU passend geschaalde versies kan samplen op verschillende afstanden. Één voordeel zijn de renderingprestaties: doordat de GPU DDS-data direct leest zonder decompressieoverhead, verloopt het laden van texturen dramatisch sneller dan met traditionele beeldformaten, en de gecomprimeerde data blijft gecomprimeerd in videogeheugen, waardoor meer texturen gelijktijdig in VRAM passen. De dominantie van het formaat in game-ontwikkeling is één ander belangrijk sterk punt — DDS is het standaard textuurformaat voor DirectX-applicaties, native ondersteund door Unreal Engine, Unity en vrijwel elke PC-game-engine, evenals door beeldbewerkers als GIMP (met plug-in), Paint.NET, Photoshop (via NVIDIA-plug-in) en ImageMagick.