VQF'den WAV'ye dönüştürücü

VQF, 1994'te NTT (Nippon Telegraph and Telephone) tarafından geliştirilen ve daha sonra Yamaha tarafından SoundVQ markasıyla ticarileştirilen kayıplı bir sıkıştırma teknolojisi olan TwinVQ (Transform-domain Weighted Interleave Vector Quantization) ile kodlanmış sesin dosya uzantısıdır. Kodek, eşdeğer algısal kalitede MP3'e göre yüzde 30 ila 35 boyut avantajı iddia ediyordu — 96 kbps VQF dosyasının 128 kbps MP3 ile eşleştiği söyleniyordu — ve bu durum 1990'ların sonlarındaki format savaşlarında önemli bir heyecan yarattı. TwinVQ, 80, 96, 112, 128, 160 ve 192 kbps'de sabit bit hızlı kodlamayı destekler ve temel algoritma MPEG-4 Audio standardına (ISO/IEC 14496-3) tanımlı nesne türlerinden biri olarak dahil edilmiştir. Güçlü teknik özelliklerine rağmen VQF yaygın benimseme sağlayamadı: kodlama MP3'e kıyasla yavaştı, donanım oynatıcı desteği kısıtlıydı ve tescilli lisanslama üçüncü taraf geliştirmeyi caydırdı. 2009'da FFmpeg projesi TwinVQ kod çözücüyü tersine mühendislikle geliştirerek VLC ve diğer açık kaynak oynatıcılara oynatma desteği getirdi. VQF, kodek tarihinde dikkate değer bir vaka çalışması olarak durmaktadır — teknik olarak iddialı ancak MP3'ün ekosistem ivmesi ve ardından AAC'nın yükselişi karşısında gölgede kalmıştır.

WAV (Waveform Audio File Format), Microsoft ve IBM tarafından ortaklaşa geliştirilen ve i̇lk olarak Ağustos 1991'de Windows 3.1 ile birlikte yayınlanan sıkıştırılmamış bir ses kapsayıcısıdır. Resource Interchange File Format (RIFF) üzerine inşa edilen WAV, ses verilerini — en yaygın olarak doğrusal darbe-kod modülasyonu (LPCM) olarak — örnekleme hızı, bit derinliği ve kanal sayısını tanımlayan üst verilerle birlikte depolar. Bu doğrudan yapı, WAV'ı Windows üzerinde sıkıştırılmamış ses için fiili standart ve mevcut neredeyse tüm işletim sistemleri, ses editörleri ve medya oynatıcılar genelinde evrensel olarak kabul gören bir değişim formatı yapmıştır. CD kalitesinde WAV dosyaları 44,1 kHz stereo'da 16 bit örnekler kullanırken, profesyonel iş akışları düzenli olarak 192 kHz'e kadar hızlarda 24 bit veya 32 bit kayan nokta örnekleri kullanır. Büyük avantajı sıfır kayıplı doğruluktur: standart WAV sıkıştırma uygulamadığından, depolanan veri orijinal kaydın tam dijital bir temsilidir ve bu özellik onu mastering ve arşivleme için tercih edilen seçenek yapar. WAV ayrıca INFO ve BWF yığınları aracılığıyla gömülü üst verileri destekleyerek zaman damgaları ve prodüksiyon notlarına olanak tanır. Temel ödünleşim dosya boyutudur — bir dakikalık CD kalitesinde stereo yaklaşık 10 MB yer kaplar — ve 32 bit RIFF yapısı 4 GB sınırı getirirken RF64 bu tavanı kaldırmaktadır.