RLA'den SNB'ye dönüştürücü

RLA, 1980'lerin ortasında Wavefront Technologies tarafından, ağırlıklı olarak Silicon Graphics iş istasyonlarında çalışan Advanced Visualizer 3D render yazılımı için geliştirilen bir raster görüntü formatıdır. RLA dosyaları, standart RGB'nın ötesinde birden fazla kanal desteğiyle render edilmiş kareleri saklar — alfa saydamlık, Z-derinliği, yüzey normal vektörleri, nesne kimliği, malzeme kimliği ve birleştirme sanatçılarının yeniden render etmeden öğeleri manipüle etmek için kullandığı diğer isteğe bağlı veri kanalları dahil. Her tarama satırı, tüm görüntüyü açmadan herhangi bir satıra verimli rastgele erişim sağlamak üzere bağımsız olarak çalışma uzunluğu kodlamasıyla sıkıştırılır. Format kanal başına 8-bit, 16-bit ve 32-bit kayan nokta desteği sunarak yüksek dinamik aralıklı render çıktısı için uygundur. RLA, 1990'lar boyunca görsel efekt prodüksiyonunun vazgeçilmez formatıydı ve Wavefront'un Composer birleştirme yazılımıyla birlikte film ve yayın VFX hatlarında yoğun biçimde kullanıldı. Formatın halefi RPF (Rich Pixel Format) konsepti daha da genişletti ve Autodesk 3ds Max tarafından benimsendi, ancak RLA daha önceki standart olarak varlığını sürdürür. Önemli bir avantajı çok kanallı render verisidir: basit RGB görüntü formatlarının aksine, RLA dosyaları piksel başına derinlik, normal ve kimlik geçişleri taşır — bu da 3D uygulamaya geri dönmeden derinlik bulanıklığı, sis, yeniden aydınlatma ve nesne düzeyinde renk düzeltmesi gibi render sonrası efektleri mümkün kılar. Bu verimlilik, RLA'yı erken dönem görsel efekt prodüksiyonunda vazgeçilmez kılmıştır. Format Autodesk araçları, Foundry Nuke, ImageMagick ve çeşitli eski birleştirme uygulamaları tarafından tanınmaktadır.