Konwerter plików XC do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie xc do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
xc
dds
Jak przekonwertować plik w formacie XC do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
XC (X window Color) to proceduralny pseudoformat wbudowany w ImageMagick, pakiet do przetwarzania obrazów open source pierwotnie stworzony przez Johna Cristy w DuPont i wydany po raz pierwszy 1 sierpnia 1990 roku. Zamiast odczytywać dane pikseli z pliku, format XC generuje jednokolorowe płótno o określonych wymiarach, wypełnione jedną jednolitą wartością koloru. Kolor może być podany za pomocą dowolnej z obsługiwanych przez ImageMagick metod specyfikacji koloru: nazwane kolory X11 (red, dodgerblue, linen), kody szesnastkowe (#FF6600), notacja funkcyjna RGB/RGBA (rgb(255,102,0)), HSL, CMYK lub dowolna inna obsługiwana reprezentacja przestrzeni kolorów. Płótna XC są tworzone przez interfejs wiersza poleceń ImageMagick z użyciem specjalnej składni z dwukropkiem (np. convert -size 800x600 xc:navy output.png) i służą jako fundamentalne bloki budowlane w przepływach pracy kompozytowania i konstruowania obrazów. Typowe zastosowania obejmują tworzenie warstw tła do operacji kompozytowania, generowanie masek w określonych kolorach, inicjalizowanie płócien do operacji rysowania i tworzenie obrazów testowych. Jedną z zalet jest integracja z przepływem pracy: płótna XC zasilają bezpośrednio potok przetwarzania ImageMagick, umożliwiając operacje takie jak nakładki gradientowe, renderowanie tekstu na kolorowych tłach czy generowanie szablonów bez konieczności posiadania jakiegokolwiek pliku wejściowego. Obsługa kompletnego systemu specyfikacji kolorów ImageMagick to kolejna zaleta — dowolny kolor wyrażalny w dowolnej obsługiwanej przestrzeni kolorów może być użyty, w tym półprzezroczyste kolory przez notację RGBA.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.