Konwerter plików X3F (RAW) do DBK
Konwertuj swoje pliki w formacie x3f do formatu dbk przez Internet i bezpłatnie
x3f
dbk
Jak przekonwertować plik w formacie X3F do formatu DBK
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dbk lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dbk; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
X3F to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez aparaty Sigma wyposażone w sensory obrazu Foveon X3 z bezpośrednią rejestracją, wprowadzony w 2002 roku wraz z Sigma SD9 — pierwszą lustrzanką cyfrową z matrycą rejestrującą pełną informację kolorystyczną w każdej lokalizacji piksela. W odróżnieniu od konwencjonalnych aparatów stosujących tablicę filtrów kolorów Bayera (gdzie każdy piksel rejestruje tylko jeden kolor, a dwa pozostałe są interpolowane), sensor Foveon X3 układa trzy warstwy fotodiod w każdym punkcie piksela, wykorzystując zależną od długości fali absorpcję krzemu do jednoczesnej rejestracji światła niebieskiego, zielonego i czerwonego. Pliki X3F przechowują zatem zasadniczo odmienny rodzaj surowych danych: trzy kompletne płaszczyzny kolorów zarejestrowane w tej samej lokalizacji przestrzennej, bez potrzeby demozaikowania. Jedną z zalet jest brak artefaktów demozaikowania: ponieważ każdy piksel rejestruje wszystkie trzy kolory natywnie, obrazy X3F wykazują ostrość i dokładność kolorystyczną per piksel, której sensory Bayera osiągają dopiero po interpolacji — nie ma moire, fałszywych kolorów ani utraty rozdzielczości przestrzennej z kroku rekonstrukcji koloru. Daje to jakość renderowania, którą wielu fotografów opisuje jako wyjątkowo trójwymiarową i filmową, szczególnie przy niskich czułościach ISO. Pliki X3F można przetwarzać za pomocą oprogramowania Photo Pro firmy Sigma, a także dcraw, Iridient Developer i innych konwerterów RAW.
DBK to rozszerzenie plikow powiazane z DocBookiem, semantycznym jezykiem znacznikow do dokumentacji technicznej zdefiniowanym w XML (a pierwotnie SGML). DocBook zostal stworzony okolo 1991 roku przez HaL Computer Systems i O'Reilly & Associates, a pozniej jest utrzymywany przez Komitet Techniczny OASIS DocBook. Slownik zapewnia ponad 400 typow elementow zaprojektowanych specjalnie dla ksiazek, artykulow, stron referencyjnych i podrecznikow technicznych — w tym elementy strukturalne (book, chapter, section, appendix), elementy blokowe (para, programlisting, table, figure) i elementy wewnatrzliniowe (emphasis, filename, command, classname). Autorzy pisza tresc skupiajac sie na znaczeniu, a nie wygladzie, i oddzielne arkusze stylow transformuja źrodlo DocBook w formaty wyjsciowe takie jak HTML, PDF, EPUB i strony man. Zaleta jest scisła separacja tresci i prezentacji — pojedynczy dokument zrodlowy DocBook moze wygenerowac drukowana ksiazke, strone internetowa, e-book i strony man Unix poprzez rożne potoki transformacji, bez jakiejkolwiek duplikacji tresci. Bogaty slownik semantyczny to kolejny atut: poniewaz elementy takie jak <command>, <filename> i <errorcode> niosa precyzyjne znaczenie, łancuchy narzedzi moga indeksowac, łaczyc odniesieniami krzyzowymi i walidowac tresc techniczna w sposob nieosiagalny dla generycznych znacznikow. DocBook zostal przyjety przez glowne projekty open source, w tym dokumentacje jadra Linux, GNOME, KDE i FreeBSD do ich oficjalnej dokumentacji, i pozostaje standardem publikacji technicznej z pojedynczego źrodla.