Konwerter plików WV do WAV

WavPack to otwartorodlowy kodek audio stworzony przez Davida Bryanta, z wersja 1.0 wydana 15 sierpnia 1998 roku. Tym, co wyróznia WavPack, jest unikalny tryb hybrydowy: koder moze jednoczesnie generowac kompaktowy plik stratny i oddzielny plik korekcyjny, ktore w polaczeniu rekonstruuja oryginalny strumien PCM bit-po-bicie. Uzytkownicy potrzebujacy przenosnosci zabieraja tylko plik stratny; ci, ktorzy chca jakosci archiwalnej, zachowuja oba. Kodek obsluguje audio PCM od 8-bitowego do 32-bitowego calkowitego i 32-bitowego zmiennoprzecinkowego, z czestotliwosciami probkowania do 768 kHz — specyfikacje wystarczajaco szerokie dla tresci DSD, ktore WavPack 5 dodal do obslugi. Wspolczynniki kompresji w trybie czysto bezstratnym zwykle osiagaja 40 do 55 procent oryginalnego rozmiaru, co jest konkurencyjne z FLAC i czesto nieco lepsze na pewnych materialach. Wielordzeniowe kodowanie w pozniejszych wersjach dramatycznie przyspiesza przetwarzanie na wspolczesnym sprzecie. Otwartorodlowa biblioteka jest dostarczana na licencji BSD i zostala zintegrowana z foobar2000, VLC, FFmpeg i wieloma innymi narzedziami. WavPack obsluguje rowniez bogate metadane przez tagi APEv2, osadzone arkusze cue i wartosci ReplayGain, pokrywajac potrzeby organizacyjne nawet najbardziej skrupulatnych bibliotek muzycznych.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.