VOB do WAV Converter

VOB (Video Object) to glowny format kontenera stosowany na plytach DVD-Video, zdefiniowany jako czesc specyfikacji DVD opracowanej przez DVD Forum. Format pojawil sie po raz pierwszy wraz ze standardem DVD sfinalizowanym we wrzesniu 1996 roku i od tego czasu zostal uzyty na miliardach plyt DVD wyprodukowanych na calym swiecie. Pliki VOB sa oparte na formacie strumienia programowego MPEG-2, zawierajac multipleksowane wideo MPEG-2 obok audio w formatach AC-3 (Dolby Digital), DTS, MPEG-1 Layer II lub LPCM. Poza audio i wideo pliki VOB przenossa rowniez strumienie napisow DVD jako nakladki bitmapowe, dane nawigacyjne do interakcji z menu i informacje o punktach rozdzialow. Pliki rezyduja w katalogu VIDEO_TS na plycie DVD, z konwencjami nazewnictwa (VTS_01_1.VOB itd.) odzwierciedlajacymi strukture tytulow i czesci tresci. Pojedynacze pliki VOB sa ograniczone do ok. 1 GB, aby spelnic wymagania systemu plikow UDF, a dluzsze tresci sa bezszwowo rozlozone na wiele plikow. Format obsluguje rozdzielczosci wideo NTSC (720x480) i PAL (720x576) przy szybkosciach transmisji do 9,8 Mbps dla laczonego audio i wideo. Integracja wideo, wieloscieezkowego audio, napisow i nawigacji w jednym strumieniu programowym uczynic VOB kompletnym rozwiazaniem do konsumenckiej dystrybucji filmow. Choc strumieniowanie i nowsze formaty nosnikow dyskowych zastapily DVD dla nowych tresci, VOB pozostaje niezwykle istotny do dostepu do ogromnej biblioteki istniejacych tresci DVD.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.