Konwerter plików SR2 (RAW) do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie sr2 do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
sr2
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie SR2 do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
SR2 to wczesny własnościowy format obrazów RAW firmy Sony stosowany w wybranych modelach aparatów cyfrowych, przede wszystkim Cyber-shot DSC-R1 wydanym w 2005 roku — unikatowym aparacie ze stałym obiektywem wyposażonym w duży sensor CMOS o rozmiarze APS-C. Pliki SR2 rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy odczyt z matrycy w natywnym wzorcu mozaiki Bayera, zachowując pełen zakres dynamiczny i informacje o kolorach przed jakimkolwiek demozaikowaniem, regulacją balansu bieli czy przetwarzaniem tonalnym. Format wykorzystuje strukturę kontenera opartą na TIFF ze specyficznymi dla Sony znacznikami metadanych i kompresją bezstratną. SR2 reprezentuje format przejściowy w historii obrazowania Sony: następował po wcześniejszym formacie SRF i poprzedzał format ARW, który stał się standardowym formatem RAW Sony w całej linii Alpha od 2006 roku. Jedną z zalet jest zachowanie danych z unikatowej konstrukcji aparatu: połączenie dużego sensora DSC-R1 i stałej optyki Carl Zeiss Vario-Sonnar dawało odmienny charakter obrazowania, a pliki SR2 zachowują pełną elastyczność RAW do eksploracji tego charakteru nowoczesnymi narzędziami przetwarzania. Pliki SR2 są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Adobe Camera Raw, dcraw, LibRaw i RawTherapee.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.