Konwerter plików SNDR do WMA
Konwertuj swoje pliki w formacie sndr do formatu wma przez Internet i bezpłatnie
sndr
wma
Ustawienia
WMA v2
Kodek do kodowania ścieżki audio. Kodek „bez ponownego kodowania” kopiuje strumień audio z pliku wejściowego do wyjściowego bez ponownego kodowania, jeśli to możliwe.
Automatycznie
Ustaw stałą przepływność dla ścieżki audio. Pozostawienie tego ustawienia na „Automatycznie” spowoduje automatyczne wybranie przepływności w celu uzyskania przyzwoitej jakości w oparciu o audio źródłowe.
Stereo (2.0)
Ustaw liczbę kanałów audio. To ustawienie jest najbardziej przydatne podczas ograniczania liczby kanałów (np. z 5.1 do stereo).
sndr
SNDR to format plikow audio tworzony przez Sounder — wczesne narzedzie do nagrywania i odtwarzania dzwieku w systemie MS-DOS z poczatku lat 90. Zanim Windows wprowadzil multimedia do glownego nurtu, Sounder byl jednym z nielicznych programow DOS umozliwiajacych uzytkownikom PC rejestrowanie i odtwarzanie audio za pomoca prostego sprzetu — czesto samego glosnika PC lub wczesnych 8-bitowych kart dzwiekowych. Format przechowuje 8-bitowe probki PCM bez znaku i bez jakiegokolwiek naglowka pliku, polegajac na ustawieniach domyslnych aplikacji do okreslenia parametrow odtwarzania. Czestotliwosci probkowania byly zwykle niskie (4000 do 11025 Hz), odzwierciedlajac ograniczenia sprzetowe i koszty przechowywania, gdy dysk twardy 20 MB byl uznawany za pojemny. Praktyczna zaleta byl absolutny minimalizm — przy zerowych bajtach narzutu kazdy bit pliku byl danymi audio, co mialo znaczenie, gdy pamiec mierzono w kilobajtach. Format mogl byc przesylany potokowo bezposrednio do sprzetu dzwiekowego bez parsowania, co czyni odtwarzanie w czasie rzeczywistym wykonalnym na wolnych procesorach. Mimo swojej prostoty, SNDR zajmuje miejsce w historii informatyki jako jeden z formatow, ktore przyniosly cyfrowe audio zwyklym komputerom PC. Pliki z tej ery okazjonalnie pojawiaja sie w archiwach retrokomputerowych. SoX i ffmpeg moga interpretowac pliki SNDR przy podaniu wlasciwych parametrow, umozliwiajac zachowanie wczesnych nagran cyfrowego audio.
czytaj więcej
wma
WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.
czytaj więcej
Jak przekonwertować plik w formacie SNDR do formatu WMA
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format wma lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu wma; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
SNDR to format plikow audio tworzony przez Sounder — wczesne narzedzie do nagrywania i odtwarzania dzwieku w systemie MS-DOS z poczatku lat 90. Zanim Windows wprowadzil multimedia do glownego nurtu, Sounder byl jednym z nielicznych programow DOS umozliwiajacych uzytkownikom PC rejestrowanie i odtwarzanie audio za pomoca prostego sprzetu — czesto samego glosnika PC lub wczesnych 8-bitowych kart dzwiekowych. Format przechowuje 8-bitowe probki PCM bez znaku i bez jakiegokolwiek naglowka pliku, polegajac na ustawieniach domyslnych aplikacji do okreslenia parametrow odtwarzania. Czestotliwosci probkowania byly zwykle niskie (4000 do 11025 Hz), odzwierciedlajac ograniczenia sprzetowe i koszty przechowywania, gdy dysk twardy 20 MB byl uznawany za pojemny. Praktyczna zaleta byl absolutny minimalizm — przy zerowych bajtach narzutu kazdy bit pliku byl danymi audio, co mialo znaczenie, gdy pamiec mierzono w kilobajtach. Format mogl byc przesylany potokowo bezposrednio do sprzetu dzwiekowego bez parsowania, co czyni odtwarzanie w czasie rzeczywistym wykonalnym na wolnych procesorach. Mimo swojej prostoty, SNDR zajmuje miejsce w historii informatyki jako jeden z formatow, ktore przyniosly cyfrowe audio zwyklym komputerom PC. Pliki z tej ery okazjonalnie pojawiaja sie w archiwach retrokomputerowych. SoX i ffmpeg moga interpretowac pliki SNDR przy podaniu wlasciwych parametrow, umozliwiajac zachowanie wczesnych nagran cyfrowego audio.
WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.