Konwerter plików RW2 (RAW) do FTS
Konwertuj swoje pliki w formacie rw2 do formatu fts przez Internet i bezpłatnie
rw2
fts
Jak przekonwertować plik w formacie RW2 do formatu FTS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format fts lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fts; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
RW2 to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez aparaty cyfrowe Panasonic Lumix, wprowadzony w 2008 roku z Lumix DMC-G1 — pierwszym na świecie bezlusterkowym aparatem Micro Four Thirds — i używany w całej linii Lumix, w tym pełnoklatkowej serii S. Pliki RW2 rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy lub 14-bitowy odczyt z matrycy CMOS w natywnym wzorcu mozaiki Bayera, przechowywany w kontenerze opartym na TIFF z opcjami kompresji stratnej lub bezstratnej w zależności od modelu aparatu. Format zapisuje rozbudowane metadane poprzez własnościowe znaczniki MakerNote Panasonic, w tym identyfikację obiektywu dla optyk natywnych i adaptowanych, wersje firmware korpusu i obiektywu, dane stabilizacji obrazu z systemu Dual I.S. oraz ustawienia Photo Style (Standard, Vivid, Natural, L.Monochrome, Cinelike D/V i inne). Aparaty Panasonic wprowadziły szereg innowacji — autofokus kontrastowy, fokusowanie DFD (Depth from Defocus) i Dual Native ISO — a format RW2 zachowuje dane potrzebne do wykorzystania tych technologii podczas postprodukcji. Jedną z zalet jest powiązanie formatu z innowacjami obrazowania Panasonic: pliki RW2 z aparatów takich jak GH5 i S1H zachowują odczyt z matryc aparatów na styku fotografii i kina, cenionych przez hybrydowych twórców. Format jest obsługiwany przez Adobe Lightroom, Capture One, DxO, konwerter RAW Panasonic oparty na SILKYPIX, dcraw i RawTherapee.
FTS to rozszerzenie pliku dla Flexible Image Transport System (FITS), standardowego formatu danych używanego w astronomii od 1981 roku, kiedy został zdefiniowany przez Dona Wellsa, Erica Greisena i R.H. Hartena w National Radio Astronomy Observatory, a następnie zatwierdzony przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w 1982 roku. FITS został zaprojektowany od początku jako samoopisujący się format archiwalny: każdy plik zaczyna się od jednego lub więcej 2880-bajtowych bloków nagłówkowych zawierających pary klucz-wartość ASCII opisujące wymiary danych, układ współrzędnych, parametry obserwacji i proweniencję, po których następują bloki danych w różnych typach numerycznych — 8/16/32/64-bitowe liczby całkowite i 32/64-bitowe wartości zmiennoprzecinkowe IEEE. FITS obsługuje wielowymiarowe tablice (obrazy, kostki danych, hiperkostki), tablice binarne dla danych katalogowych oraz tablice ASCII, z wieloma jednostkami nagłówek/dane (HDU) współistniejącymi w jednym pliku. Format obsługuje specjalistyczne dane astronomiczne: kostki widmowe, dane widoczności z radiointerferometrii, obrazy mozaikowe z wielorozszerzeniami z matryc CCD oraz fotometrię szeregów czasowych. Jedną z zalet jest rygor naukowy: FITS wymaga, aby wszystkie metadane niezbędne do fizycznej interpretacji danych — transformacje współrzędnych (WCS), kalibracja fotometryczna, parametry teleskopu i instrumentu — towarzyszyły plikowi, eliminując problem utraty metadanych, który dotyka ogólnych formatów obrazów w kontekstach naukowych. Trwałość formatu i wsparcie instytucjonalne to kolejna zaleta — praktycznie każde obserwatorium, teleskop kosmiczny (Hubble, James Webb, Chandra) i oprogramowanie astronomiczne (DS9, IRAF, Astropy) używa FITS jako podstawowego formatu danych.