Konwerter plików PLT do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie plt do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
plt
dds
Jak przekonwertować plik w formacie PLT do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PLT to format plikow wektorowych powiazany z HP-GL (Hewlett-Packard Graphics Language), jezykiem sterowania ploterem wprowadzonym przez Hewlett-Packard w 1977 roku z ploterem piorkowym HP-9872. Pliki PLT zawieraja sekwencje dwuliterowych polecen ASCII, ktore instruuja ploter piorkowy do przesuwania sie, rysowania linii, wybierania pisakow i renderowania tekstu — polecenia takie jak PU (podnies piorko), PD (opusc piorko), PA (rysuj bezwzglednie) i SP (wybierz pisak) tworza prosty zestaw instrukcji bezposrednio sterujacy fizycznym ruchem rysowania. Jezyk operuje na siatce wspolrzednych mierzonej w jednostkach plotera (typowo 0,025 mm na jednostke), a powstale pliki czyta sie niemal jak kod maszynowy urzadzenia rysujacego. HP-GL stal sie dominujacym standardem wyjscia projektowania wspomaganego komputerowo, przyjętym przez praktycznie kazda aplikacje CAD i obslugiwany przez plotery wszystkich producentow w latach 80. i 90. Zaleta jest uniwersalna kompatybilnosc z CAD — pliki PLT generowane przez AutoCAD, SolidWorks czy dowolne oprogramowanie inzynierskie moga byc wysylane bezposrednio do ploterow i maszyn tnacych bez translacji sterownikow. Tekstowa, czytelna dla czlowieka struktura polecen to kolejny atut: inzynierowie moga inspekcjonowac, edytowac i recznié pisac pliki PLT w celu rozwiazywania problemów z wyjsciem lub programowego generowania prostych rysunkow. HP-GL/2, ulepszona wersja wprowadzona z HP LaserJet III w 1990 roku, dodala wypelnienia wielokatow, krzywe Beziera i obsluge rastrowa. PLT pozostaje aktywnie uzywany w inzynierii, architekturze i produkcji do wyjscia wielkoformatowego.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.