Konwerter plików PFB do XPM

Konwertuj swoje pliki w formacie pfb do formatu xpm przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie PFB do formatu XPM

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format xpm lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu xpm; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

PFB (Printer Font Binary) to kompaktowa binarna reprezentacja formatu czcionek PostScript Type 1 firmy Adobe, wprowadzona rownoczesnie z PFA w 1984 roku. Tam gdzie PFA przechowuje caly program czcionki jako tekst ASCII zakodowany szesnastkowo, PFB opakowuje te same dane w lekkim kontenerze binarnym uzywajacym nagłowkow segmentow do oznaczania regionow jako ASCII lub binarnych. Zaszyfrowana sekcja konturow glifow (eexec) jest przechowywana jako surowe bajty zamiast znakow szesnastkowych, zmniejszajac rozmiar pliku mniej wiecej o polowe w porownaniu z PFA. Kazdy segment zaczyna sie bajtem znacznikowym i 32-bitowym polem dlugosci, czyniąc format prostym w parsowaniu, a jednoczesnie znacznie bardziej kompaktowym. PFB stal sie dominujacym formatem dystrybucji Type 1 na platformach Windows i DOS, uzywany w polaczeniu z plikami PFM (Printer Font Metrics) lub AFM dostarczajacymi dane o szerokosci znakow i kerningu potrzebne do ukladu tekstu. Zaleta jest wydajnosc przechowywania i transferu — binarne kodowanie sprawia, ze typowa czcionka tekstowa zajmuje 30-50 KB zamiast 60-100 KB, ktore wymagalby jej odpowiednik PFA. Segmentowa struktura umozliwia rowniez interpreterom PostScript efektywne strumieniowanie danych czcionki, przetwarzajac porcje ASCII i binarne za pomoca odpowiednich procedur obslugi. Adobe Type Manager (ATM) w Windows polegał na plikach PFB do renderowania gladkiego tekstu Type 1 na ekranie — mozliwosc, ktora odmienila desktop publishing na platformie PC. Chociaz czcionki OpenType w duzej mierze zastapily Type 1 w nowych pracach, pliki PFB utrzymuja sie w ugruntowanych przepływach poligraficznych, archiwalnych bibliotekach czcionek i systemach zaleznych od wyjscia PostScript.
Twórca: Adobe Systems
Pierwsze wydanie: 1984
XPM (X PixMap) to kolorowy format obrazów dla X Window System, opracowany przez Arnauda Le Horsa w GROUPE BULL począwszy od 1989 roku jako kolorowy następca monochromatycznego formatu XBM. Podobnie jak XBM, pliki XPM są poprawnym kodem źródłowym C — każdy plik definiuje obraz jako statyczną tablicę ciągów znaków, gdzie ciągi nagłówkowe określają szerokość, wysokość, liczbę kolorów i znaków na piksel, ciągi definicji kolorów mapują kody znaków na wartości kolorów (obsługując nazwy kolorów X11, szesnastkowe RGB i symboliczne typy kolorów jak 'background' i 'foreground'), a ciągi pikseli kodują każdy wiersz jako sekwencję kodów znaków indeksujących paletę kolorów. Ta ASCII artowa reprezentacja sprawia, że obrazy XPM są czytelne dla człowieka: często można dostrzec treść obrazu bezpośrednio w tekście pliku źródłowego. Format przeszedł przez trzy rewizje: XPM1 (1989, kompatybilny z X10), XPM2 (uproszczona składnia) i XPM3 (1991, aktualna wersja ze składnią static char* i rozszerzoną specyfikacją kolorów). XPM był standardowym formatem dla ikon aplikacji X Window, ekranów powitalnych, przycisków pixmapowych i tematycznych elementów interfejsu przez lata 90. i 2000. Jedną z zalet jest łączenie bycia poprawnym plikiem źródłowym C i kolorowym obrazem: pliki XPM mogą być kompilowane do aplikacji, edytowane w dowolnym edytorze tekstu, przetwarzane narzędziami tekstowymi i kontrolowane wersjonalnie, jednocześnie obsługując do 256 kolorów z przezroczystością (za pomocą słowa kluczowego koloru 'None'). Zależność ekosystemu X11 od XPM zapewnia szerokie wsparcie narzędziowe. Pliki XPM są obsługiwane przez wszystkie zestawy narzędzi X11, ImageMagick, GIMP i przeglądarki internetowe (obsługa legacy).
Pierwsze wydanie: 1989