Konwerter plików PEF do DJVU
Konwertuj swoje pliki w formacie pef do formatu djvu przez Internet i bezpłatnie
pef
djvu
Jak przekonwertować plik w formacie PEF do formatu DJVU
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format djvu lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu djvu; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PEF (Pentax Electronic Format) to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez lustrzanki cyfrowe i bezlusterkowce Pentax, wprowadzony w 2003 roku wraz z *ist D — pierwszą lustrzanką cyfrową Pentax — i kontynuowany w obecnej linii z bagnetem K i średnioformatowej 645. Pliki PEF rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy lub 14-bitowy odczyt z matrycy CMOS w natywnym wzorcu mozaiki Bayera, przechowywany w kontenerze opartym na TIFF z bezstratną kompresją Huffmana. Format zawiera osadzone podglądy JPEG w wielu rozmiarach, kompleksowe metadane EXIF oraz specyficzne dla Pentax znaczniki MakerNote rejestrujące ustawienia trybu Custom Image, dane żyroskopu Shake Reduction (SR), identyfikację obiektywu z interfejsu elektronicznego bagnetu K oraz parametry Auto Level. Aparaty Pentax wyróżniają się uszczelnioną konstrukcją i kompatybilnością z rozległym dziedzictwem obiektywów z bagnetem K sięgającym 1975 roku. Jedną z zalet jest zachowanie charakterystycznego odwzorowania kolorów Pentax — tryby Custom Image aparatu (Bright, Natural, Reversal Film, Bleach Bypass, itp.) są przechowywane jako metadane, a nie aplikowane na surowe dane, co pozwala fotografom eksplorować różne interpretacje renderowania podczas postprodukcji, podczas gdy oryginalna rejestracja z matrycy pozostaje nienaruszona. Trwałość formatu to kolejna mocna strona: pliki PEF ze wszystkich lustrzanek Pentax są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Capture One, dcraw, RawTherapee i oprogramowanie Pentax Digital Camera Utility.
DjVu (wymawiane "deja vu") to format dokumentow opracowany w laboratorium AT&T Labs przez Yanna LeCuna, Leona Bottou, Patricka Haffnera i Paula Howarda, po raz pierwszy wydany w 1996 roku. Format zostal specjalnie zaprojektowany do przechowywania zeskanowanych dokumentow i obrazow przy bardzo wysokich wspolczynnikach kompresji, zachowujac jednoczesnie jakosc wizualna odpowiednia do czytania na ekranie. DjVu osiaga to poprzez podejscie warstwowe: obraz dokumentu jest rozdzielany na warstwe pierwszoplanowa (tekst i grafika liniowa w pelnej rozdzielczosci), warstwe tla (fotografie i tekstury w zmniejszonej rozdzielczosci) i warstwe maski, ktora okresla, ktora warstwa jest widoczna w kazdym pikselu. Ta separacja, w polaczeniu z celowo budowanymi algorytmami kompresji dla kazdego typu warstwy, typowo produkuje pliki 5-10 razy mniejsze niz rownowazne skany JPEG lub PDF. Zaleta jest wyjatkowa kompresja zeskanowanych stron — skan kolorowy 300 DPI, ktory moglby zajmowac 25 MB jako TIFF lub 500 KB jako JPEG, typowo kompresuje sie do 40-80 KB w DjVu przy zachowaniu czytelnego tekstu. Progresywny model renderowania to kolejny atut: pliki DjVu strumieniuja sie wydajnie przez sieci, wyswietlajac czytelna wersje niskiej rozdzielczosci prawie natychmiast, jednoczesnie progresywnie poprawiajac do pelnej jakosci. Format obsluguje dokumenty wielostronicowe, osadzone warstwy tekstowe dla mozliwosci wyszukiwania, hiperłącza, adnotacje i mechanizm wspoldzolonego slownika dalej kompresujacy kolekcje podobnych stron. DjVu jest szeroko uzywany przez biblioteki i archiwa do zdigitalizowanych dokumentow historycznych i rekopisow.