Konwerter plików NIST do MP2

Konwertuj swoje pliki w formacie nist do formatu mp2 przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do

Ustawienia

Ustaw ogólną przepływność audio wyjściowego dla MP2. Jeśli ustawiono „Niestandardowa”, zalecany zakres to ≥320 kbps, a maksymalna wartość to 384 kbps.
Ustaw liczbę kanałów audio. To ustawienie jest najbardziej przydatne podczas ograniczania liczby kanałów (np. z 5.1 do stereo).
Ustaw częstotliwość próbkowania audio. Muzyka z pełnym spektrum (20 Hz – 20 kHz) wymaga wartości nie mniejszych niż 44.1 kHz, aby osiągnąć transparentność. Więcej informacji można znaleźć w wiki.

nist

NIST SPHERE (SPeech HEader REsources) to specjalistyczny format plikow audio stworzony przez National Institute of Standards and Technology na potrzeby badan nad mowa, w szczegolnosci projektow finansowanych przez DARPA. Format opakowuje surowe probki audio w strukturalny naglowek ASCII kodujacy metadane, takie jak czestotliwosc probkowania, liczba kanalow, typ kodowania, dane demograficzne mowcy i adnotacje transkrypcyjne — co czyni go idealnym do dystrybucji korpusow mowy. Pliki NIST zwykle przechowuja nieskompresowane PCM lub audio mu-law przy czestotliwosciach probkowania klasy telefonicznej (8 kHz lub 16 kHz), choc kontener jest na tyle elastyczny, by pomiescic rozne kodowania. Kluczowa zaleta jest bogaty, samoopisujoacy sie naglowek, pozwalajacy badaczom osadzac szczegolowe metadane korpusowe bezposrednio w pliku, eliminujac potrzebe osobnych plikow towarzyszacych. SPHERE stal sie rowniez de facto standardem dla glownych baz danych mowy, takich jak TIMIT, Switchboard i korpus Fisher, zapewniajac szerokie uznanie w laboratoriach akademickich i rzadowych. Otwarta specyfikacja i dostepnosc narzedzi wiersza polecen (sphere, h_strip, w_decode) umozliwiaja latwa konwersje, inspekcje i przetwarzanie tych plikow programistycznie w potokach przetwarzania mowy.
czytaj więcej

mp2

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.
czytaj więcej
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie NIST do formatu MP2

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format mp2 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu mp2; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

NIST SPHERE (SPeech HEader REsources) to specjalistyczny format plikow audio stworzony przez National Institute of Standards and Technology na potrzeby badan nad mowa, w szczegolnosci projektow finansowanych przez DARPA. Format opakowuje surowe probki audio w strukturalny naglowek ASCII kodujacy metadane, takie jak czestotliwosc probkowania, liczba kanalow, typ kodowania, dane demograficzne mowcy i adnotacje transkrypcyjne — co czyni go idealnym do dystrybucji korpusow mowy. Pliki NIST zwykle przechowuja nieskompresowane PCM lub audio mu-law przy czestotliwosciach probkowania klasy telefonicznej (8 kHz lub 16 kHz), choc kontener jest na tyle elastyczny, by pomiescic rozne kodowania. Kluczowa zaleta jest bogaty, samoopisujoacy sie naglowek, pozwalajacy badaczom osadzac szczegolowe metadane korpusowe bezposrednio w pliku, eliminujac potrzebe osobnych plikow towarzyszacych. SPHERE stal sie rowniez de facto standardem dla glownych baz danych mowy, takich jak TIMIT, Switchboard i korpus Fisher, zapewniajac szerokie uznanie w laboratoriach akademickich i rzadowych. Otwarta specyfikacja i dostepnosc narzedzi wiersza polecen (sphere, h_strip, w_decode) umozliwiaja latwa konwersje, inspekcje i przetwarzanie tych plikow programistycznie w potokach przetwarzania mowy.
Pierwsze wydanie: 1990
MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.
Pierwsze wydanie: 1993