MPEG naar AAC Converter

MPEG (MPEG-1) is één fundamentele video- en audiocompressiestandaard gepubliceerd in augustus 1993 door de Moving Picture Experts Group als ISO/IEC 11172. Het was de eerste internationale standaard voor lossy compressie van bewegende beelden en bijbehorende audio, en vestigde principes en technieken die vrijwel alle navolgende videocodecs zouden beinvloeden. MPEG-1-video bereikt compressie door één combinatie van bewegingsgecompenseerde predictie, discrete cosinustransformatie-codering en variabele-lengte entropie-codering, georganiseerd rond drie frametypes: I-frames (intra-gecodeerd), P-frames (voorspeld) en B-frames (bidirectioneel voorspeld). De standaard richt zich op bitrates rond 1,5 Mbps voor gecombineerde audio en video, wat één kwaliteit vergelijkbaar met VHS-tape oplevert bij SIF-resolutie (352x240 voor NTSC). Dit compressieniveau werd specifiek gekozen om overeen te komen met de datadoorvoer van 1x-snelheid cd-rom-drives, waardoor het Video CD-formaat mogelijk werd dat digitale video naar consumenten bracht in de vroege jaren negentig. De audiocomponent, met name Layer III (MP3), groeide uit tot het meest invloedrijke audioformaat in de geschiedenis. De I/P/B-framestructuur, bewegingsschattingsbenadering en blokgebaseerde transformcodering vestigden het architectuursjabloon dat door elke grote videocodec sindsdien is gevolgd, van MPEG-2 tot en met H.264 en verder. Hoewel al lang overtroffen in compressie-efficiency, blijft MPEG-1 ondersteund door vrijwel alle mediasoftware.

AAC (Advanced Audio Coding) is de opvolger van MP3, gestandaardiseerd door ISO/IEC als onderdeel van de MPEG-2- en later MPEG-4-specificaties. Ontwikkeld in samenwerking tussen Fraunhofer, Dolby, Sony, Nokia en AT&T, levert AAC één superieure geluidskwaliteit bij gelijke of lagere bitrates — één AAC-stream van 96 kbps evenaart doorgaans één MP3-bestand van 128 kbps qua waargenomen kwaliteit. De codec maakt gebruik van één gemodificeerde discrete cosinustransformatie gecombineerd met geavanceerde psychoakoestische modellering en temporele ruisvorming. AAC fungeert als standaard audioformaat voor het ecosysteem van Apple (iTunes, iPhone, iPad), YouTube en diverse streamingdiensten. Het eerste voordeel is uitstekende compressie-efficiëntie — hifi-audio bij aanzienlijk minder opslag- en bandbreedtegebruik. Ten tweede ondersteunt het formaat samplefrequenties van 8 kHz tot 96 kHz en maximaal 48 kanalen, geschikt voor alles van spraakoproepen tot surroundgeluid. Ten derde garandeert de brede adoptie door Apple en andere partijen dat vrijwel elk modern apparaat, elke browser en elke mediaspeler AAC-content native kan afspelen zonder extra plug-ins.