Konwerter MOD do MP2

MOD to format nagrywania wideo opracowany przez JVC i uzywany w kamerach cyfrowych z dyskami twardymi i pamiecia flash, szczegolnie w serii JVC Everio, ktora zadebiutowala w 2004 roku. Format przechowuje strumien programowy MPEG-2 o standardowej rozdzielczosci wraz z audio MPEG-1 Layer II lub Dolby Digital, tworzac pliki strukturalnie podobne do plikow VOB na plytach DVD. To podobienstwo do danych DVD-Video oznacza, ze pliki MOD moga czesto byc odtwarzane lub przetwarzane przez narzedzia przeznaczone dla tresci MPEG-2, czasem wymagajac jedynie zmiany nazwy rozszerzenia pliku. JVC zaprojektowal MOD jako praktyczny pomost miedzy nagrywaniem na tasme DV a pelnowartoosciowym przepływem opartym na plikach, pozwalajac uzytkownikom nagrywac bezposrednio na nosniki wymienne, zapewniajac natychmiastowy dostep z komputera bez opoznien zwiazanych z przechwytywaniem z tasmy. Format nagrywa w rozdzielczosci standardowej 720x480 (NTSC) lub 720x576 (PAL) przy szybkosciach transmisji odpowiednich dla jakosci domowego wideo konsumenckiego. Pliki MOD sa organizowane wraz z metadanymi w strukturze katalogow na urzadzeniu nagrywajacym, ktora sledzi informacje o klipach, daty nagrania i dane list odtwarzania. Panasonic i Canon rowniez przyjely format MOD w niektorych swoich modelach kamer konsumenckich, rozszerzajac jego zasieg poza produkty JVC. Choc przejscie na nagrywanie w wysokiej rozdzielczosci w duzej mierze wycofalo MOD z nowej produkcji, format pozostaje istotny do dostepu i konwersji archiwalnych nagran z generacji kamer plikowych z polowy lat 2000.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.