Konwerter plików IRCAM do MP2

Pliki dzwiekowe IRCAM wywodza sie z Institut de Recherche et Coordination Acoustique/Musique — jednego z najwazniejszych na swiecie laboratoriow muzyki komputerowej, zalozonego przez kompozytora Pierre'a Bouleza w Paryzu. Format zostal stworzony na poczatku lat 80. na potrzeby badawcze IRCAM i od tego czasu zostal przyjety przez spolecznosci akademickie i artystyczne dzialajace na styku nauki i dzwieku. Plik IRCAM zaczyna sie od 1024-bajtowego naglowka zawierajacego liczbe magiczna, czestotliwosc probkowania, liczbe kanalow i pole typu kodowania, obslugujace liniowe PCM (16/32-bitowe calkowite i 32-bitowe zmiennoprzecinkowe), mu-law i warianty A-law. Blok naglowka miesci tez dowolny tekst adnotacyjny, pozwalajacy badaczom osadzac metadane eksperymentu bezposrednio w pliku audio. Poniewaz domyslna zawartosc jest nieskompresowana, nagrania zachowuja pelna wiernosc podczas kolejnych cykli analizy i resyntezy — niezbedna cecha w eksperymentach psychoakustycznych. Oprogramowanie takie jak Csound, libsndfile i SoX odczytuje i zapisuje ten format natywnie. Kluczowe zalety to dobrze zdefiniowany naglowek eliminujacy niejednoznacznosc parsowania, obsluga probek zmiennoprzecinkowych niezbedna w naukowym przetwarzaniu sygnalow oraz glebokie korzenie w spolecznosci muzyki komputerowej zapewniajace ciagla obsluge narzedzi.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.