Konwerter plików CVSD do WAV

CVSD (Continuously Variable Slope Delta modulation) to metoda digitalizacji glosu znormalizowana dla zastosowan wojskowych i telekomunikacyjnych przez NATO i CCITT w latach 70. XX wieku. Koduje roznice miedzy kolejnymi probkami jako pojedynczy bit — 1, jesli biezaca probka przekracza predykcje, 0 w przeciwnym razie — podczas gdy filtr kompresji sylabicznej dostosowuje wielkosc kroku, monitorujac serie identycznych bitow. Dzialajac przy 16 do 64 kbps, CVSD rownowazy zrozumialosc mowy z przepustowoscia, co czyni go preferowanym kodowaniem dla bezpiecznych laczy wojskowych i taktycznych systemow radiowych. Strumien bitow moze byc dekodowany za pomoca prostego sprzetu, pierwotnie wbudowanego w dedykowane uklady scalone. Jedna z zalet jest prostota implementacji — kodery i dekodery wymagaja minimalnych zasobow, umozliwiajac przetwarzanie w czasie rzeczywistym na niskoenergetycznym sprzecie wbudowanym. Odpornosc w warunkach zaszumionych to kolejny atut, poniewaz bledy pojedynczych bitow wplywaja jedynie na lokalne probki, a nie uszkadzaja calych ramek. SoX zapewnia programowe kodowanie i dekodowanie, umozliwiajac wspolczesnym systemom prace z archiwalnymi nagraniami CVSD z archiwow wojskowych i infrastruktury telekomunikacyjnej.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.