Konwerter plików 3FR do FTS
Konwertuj swoje pliki w formacie 3fr do formatu fts przez Internet i bezpłatnie
3fr
fts
Jak przekonwertować plik w formacie 3FR do formatu FTS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format fts lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fts; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
3FR to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez aparaty średnioformatowe Hasselblad, wprowadzony w 2005 roku wraz z systemem H2D. Format rejestruje nieprzetworzone dane z matrycy z dużych sensorów CCD i CMOS firmy Hasselblad, których rozdzielczość sięga od 39 do ponad 100 megapikseli w nowoczesnych korpusach, zachowując pełen zakres dynamiczny i głębię kolorów zarejestrowanych przez sprzęt. Pliki 3FR przechowują 16-bitowe dane na kanał wraz z rozbudowanymi metadanymi EXIF, w tym profilami korekcji obiektywu, odczytami balansu bieli i współrzędnymi GPS. Pliki są znacznie większe niż formaty RAW aparatów konsumenckich ze względu na powierzchnię matrycy średnioformatowej — pojedyncze zdjęcie o rozdzielczości 100 megapikseli może przekroczyć 150 MB — ale ten rozmiar odzwierciedla nadzwyczajną szczegółowość rejestracji. Jedną z zalet jest niezrównana rozdzielczość tonalna: połączenie technologii matrycy Hasselblad i 16-bitowej rejestracji RAW daje obrazy z wyjątkowo płynnymi gradientami i wybitną zdolnością odzyskiwania świateł i cieni, co czyni 3FR formatem z wyboru dla fotografii modowej, krajobrazowej i artystycznej na najwyższym poziomie. Kolejną zaletą jest wierność kolorów — technologia Natural Color Solution (HNCS) firmy Hasselblad, osadzona w metadanych 3FR, dostarcza profil ICC dostrojony do każdego konkretnego egzemplarza aparatu. Pliki 3FR można przetwarzać w programie Phocus firmy Hasselblad, Adobe Lightroom, Capture One i innych głównych konwerterach RAW.
FTS to rozszerzenie pliku dla Flexible Image Transport System (FITS), standardowego formatu danych używanego w astronomii od 1981 roku, kiedy został zdefiniowany przez Dona Wellsa, Erica Greisena i R.H. Hartena w National Radio Astronomy Observatory, a następnie zatwierdzony przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w 1982 roku. FITS został zaprojektowany od początku jako samoopisujący się format archiwalny: każdy plik zaczyna się od jednego lub więcej 2880-bajtowych bloków nagłówkowych zawierających pary klucz-wartość ASCII opisujące wymiary danych, układ współrzędnych, parametry obserwacji i proweniencję, po których następują bloki danych w różnych typach numerycznych — 8/16/32/64-bitowe liczby całkowite i 32/64-bitowe wartości zmiennoprzecinkowe IEEE. FITS obsługuje wielowymiarowe tablice (obrazy, kostki danych, hiperkostki), tablice binarne dla danych katalogowych oraz tablice ASCII, z wieloma jednostkami nagłówek/dane (HDU) współistniejącymi w jednym pliku. Format obsługuje specjalistyczne dane astronomiczne: kostki widmowe, dane widoczności z radiointerferometrii, obrazy mozaikowe z wielorozszerzeniami z matryc CCD oraz fotometrię szeregów czasowych. Jedną z zalet jest rygor naukowy: FITS wymaga, aby wszystkie metadane niezbędne do fizycznej interpretacji danych — transformacje współrzędnych (WCS), kalibracja fotometryczna, parametry teleskopu i instrumentu — towarzyszyły plikowi, eliminując problem utraty metadanych, który dotyka ogólnych formatów obrazów w kontekstach naukowych. Trwałość formatu i wsparcie instytucjonalne to kolejna zaleta — praktycznie każde obserwatorium, teleskop kosmiczny (Hubble, James Webb, Chandra) i oprogramowanie astronomiczne (DS9, IRAF, Astropy) używa FITS jako podstawowego formatu danych.