Konwerter plików WVE do RA

WVE to format audio natywny dla rodziny osobistych asystentow cyfrowych Psion Series 3, wydawanych przez brytyjska firme Psion PLC poczawszy od wrzesnia 1991 roku. Te muszlowe PDA mialy wbudowany rejestrator glosowy, a cala funkcjonalnosc dyktowania opierala sie na plikach WVE do przechowywania przechwyconego dzwieku. Kazdy plik zaczyna sie od sygnatury ASCII "ALawSoundFile**", po ktorej nastepuje minimalny naglowek, a nastepnie surowe audio zakodowane w A-law, probkowane przy 8 kHz — czestotliwosc odziedziczona ze standardow telefonii cyfrowej. Przy 8000 bajtow na sekunde jednominutowe nagranie zajmuje zaledwie 480 KB, co bylo niezbedne, biorac pod uwage, ze urzadzenia Psion przechowywaly dane na kartach SRAM o pojemnosci zwykle od 128 KB do 2 MB. Kodowanie A-law zapewnia rozsadna czytelnosc mowy w ramach tych ciasnoch ograniczen pamieci, priorytetyzujac zrozumialosc ponad reprodukcje wysokiej wiernosci. Pliki WVE moga byc konwertowane do WAV lub innych nowoczesnych formatow za pomoca SoX, Awave Studio lub specjalistycznych narzedzi do plikow Psion. Choc format jest zdecydowanie produktem wczesnych lat 90. ery komputerow kieszonkowych, ma znaczenie historyczne jako jeden z pierwszych formatow nagrywania audio zaprojektowanych dla kieszonkowych urzadzen konsumenckich. Kolekcjonerzy i badacze studiujacy historie komputerow mobilnych od czasu do czasu napotykaja pliki WVE przy odzyskiwaniu danych ze starszych nosnikow SRAM.

RealAudio to wlasciciowy format audio opracowany przez RealNetworks i po raz pierwszy wydany w 1995 roku jako jedna z pierwszych technologii umozliwiajacych strumieniowe przesylanie audio w czasie rzeczywistym przez internet. W epoce modemow telefonicznych RealAudio byl prawdziwie rewolucyjny — pozwalal sluchaczom odtwarzac audio w trakcie pobierania, zamiast czekac na caly plik, co stanowilo zmiane paradygmatu, gdy trzuminutowa piosenka mogla potrzebowac 30 minut na transfer. Format ewoluowal przez wiele generacji kodekow: wczesne wersje uzywaly kodekow mowy o niskiej przepustowosci dla modemow 14,4 kbps, natomiast pozniejsze iteracje (RealAudio 10, zbudowany na AAC) dostarczaly jakosc bliska CD. Pliki RA obsluguja kodowanie ze stala i zmienna szybkoscia transmisji, adaptacyjne strumieniowanie z wieloma szybkosciami oraz algorytmy buforowania zaprojektowane w celu minimalizacji przerw w odtwarzaniu na zawodnych polaczeniach. W szczytowym okresie RealPlayer byl zainstalowany na setkach milionow komputerow, a nadawcy tacy jak BBC i NPR polegali na RealAudio w streamingu online. Trwalym wkladem technicznym byla koncepcja adaptacyjnego strumieniowania szybkosci transmisji, ktora wplynela na pozniejsze standardy, takie jak HLS i DASH. Choc zastapiony przez nowoczesne kodeki, ogromne archiwa tresci RA z wczesnego radia internetowego nadal istnieja i wymagaja konwersji do odtwarzania na wspolczesnych urzadzeniach.