Konwerter plików WOFF do PCX

Konwertuj swoje pliki w formacie woff do formatu pcx przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie WOFF do formatu PCX

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format pcx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcx; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

WOFF (Web Open Font Format) to kontenerowy format czcionek internetowych opracowany przez Jonathana Kew, Tala Leminga i Erika van Bloklanda, ustandaryzowany przez W3C jako Rekomendacja w grudniu 2012 roku. Format opakowuje istniejace dane czcionek TrueType lub OpenType w skompresowanym kontenerze z dodatkowymi metadanymi, specjalnie zaprojektowanym do wydajnego dostarczania przez HTTP jako czesc stron internetowych przy uzyciu reguly CSS @font-face. WOFF stosuje kompresje zlib na poziomie tabel do danych czcionki, typowo osiagajac 40-50% redukcje rozmiaru w porownaniu z surowymi plikami TTF lub OTF, zachowujac przy tym kazda tabele i glif dokladnie. Rozszerzony blok metadanych pozwala odlewniom osadzac informacje licencyjne, autorstwo i opisy, ktore podrozuja wraz z plikiem czcionki. WOFF powstal, aby rozwiazac praktyczny impas: odlewnie czcionek niechetnié zezwalaly na umieszczanie swoich czcionek w sieci w surowej postaci TTF/OTF (latwo instalowalnej jako czcionki desktopowe), podczas gdy spolecznosc standardow internetowych potrzebowala swobodnie implementowalnego mechanizmu dostarczania czcionek. Zaleta jest uniwersalna obsluga przegladarek — kazda nowoczesna przegladarka na platformach desktopowych i mobilnych renderuje WOFF natywnie, czyniąc go bazowym formatem typografii internetowej. Odrebna sygnatura pliku i struktura kontenera zapewnia rowniez korzysci licencyjne, dajac odlewniom format odrozniany od czcionek desktopowych, pozostajac jednoczesnie technicznie prostym. WOFF 2.0, ustandaryzowany w marcu 2018 roku, zastepuje zlib kompresja Brotli dla dodatkowej 20-30% redukcji rozmiaru i osiagnał podobnie szeroka adopcje przegladarek. Razem WOFF i WOFF2 umozliwily rewolucje niestandardowej typografii internetowej, ktora przeksztalcila projektowanie stron z garstki czcionek systemowych w miliony opcji krojow pisma.
Twórca: W3C
Pierwsze wydanie: 13 grudnia 2012
PCX (PiCture eXchange) to rastrowy format obrazów stworzony przez ZSoft Corporation w 1985 roku jako natywny format ich aplikacji PC Paintbrush, jednego z pierwszych programów graficznych dla komputerów kompatybilnych z IBM PC. Format wykorzystuje prosty schemat kompresji kodowania długości serii (RLE), który działa poprzez zastępowanie kolejnych identycznych wartości pikseli parą licznik-wartość, osiągając umiarkowaną kompresję na obrazach z dużymi obszarami jednolitego koloru. Plik PCX składa się ze 128-bajtowego nagłówka (określającego wymiary, głębię kolorów, informacje o palecie, DPI i metodę kodowania), skompresowanych danych pikseli RLE ułożonych w kolejności linii skanowania oraz opcjonalnej 256-kolorowej palety dołączonej po danych obrazu. Format ewoluował przez kilka wersji obsługując coraz większe głębie kolorów: 1-bitowy monochromatyczny, 4-bitowy (16 kolorów), 8-bitowy (256 kolorów) i 24-bitowy true color z użyciem wielu płaszczyzn kolorów. PCX stał się jednym z najpopularniejszych formatów obrazów w erze DOS, szeroko obsługiwany przez programy graficzne, edytory tekstu, systemy DTP i wczesne gry w późnych latach 80. i wczesnych 90. Jedną z zalet była szeroka kompatybilność z oprogramowaniem ery DOS — PCX służył jako praktyczny format wymiany, gdy konkurencyjne programy używały własnościowych formatów rastrowych. Prostota dekodowania RLE to kolejna zaleta, wymagająca minimalnych zasobów CPU i pamięci. Choć PNG, JPEG i inne nowoczesne formaty zastąpiły PCX we współczesnym użyciu, format nadal spotykany jest w starszych archiwach i kontekstach retro.
Pierwsze wydanie: 1985