Konwerter plików VQF do OPUS

Konwertuj swoje pliki w formacie vqf do formatu opus przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do

Ustawienia

Ustaw przepływność audio Opus na kanał. Jeśli ustawiono „Niestandardowa”, kodek audio Opus obsługuje do 256 kbit/s na kanał z zalecanym zakresem ≥64 kbps.
Ustaw liczbę kanałów audio. To ustawienie jest najbardziej przydatne podczas ograniczania liczby kanałów (np. z 5.1 do stereo).
Ustaw częstotliwość próbkowania audio. Muzyka z pełnym spektrum (20 Hz – 20 kHz) wymaga wartości nie mniejszych niż 44.1 kHz, aby osiągnąć transparentność. Więcej informacji można znaleźć w wiki.

vqf

VQF to rozszerzenie plikow audio zakodowanych za pomoca TwinVQ (Transform-domain Weighted Interleave Vector Quantization) — stratnej technologii kompresji opracowanej przez NTT (Nippon Telegraph and Telephone) w 1994 roku i pozniej skomercjalizowanej przez Yamahe pod marka SoundVQ. Kodek obiecywal 30 do 35 procent mniejszy rozmiar niz MP3 przy rownowaznej jakosci percepcyjnej — plik VQF o 96 kbps mial dorownywac MP3 o 128 kbps — co generowalo znaczne emocje podczas wojen formatow konca lat 90. TwinVQ obsluguje kodowanie ze stala szybkoscia transmisji przy 80, 96, 112, 128, 160 i 192 kbps, a bazowy algorytm zostal wlaczony do standardu MPEG-4 Audio (ISO/IEC 14496-3) jako jeden z zdefiniowanych typow obiektow. Mimo silnych zalet technicznych VQF nigdy nie osiagnol szerokiej adopcji: kodowanie bylo wolne w porownaniu z MP3, obsluga sprzetowa w odtwarzaczach skapa, a wlascicielskie licencjonowanie zniechocalo deweloperow zewnetrznych. W 2009 roku projekt FFmpeg odtworzyl dekoder TwinVQ metoda inzynierii wstecznej, przynoszac obsluge odtwarzania do VLC i innych otwartorodlowych odtwarzaczy. VQF stanowi godne uwagi studium przypadku w historii kodekow — technicznie ambitny, lecz przysloniety przez rozpoed ekosystemu MP3 i pozniejszy wzrost znaczenia AAC.
czytaj więcej

opus

Opus to wszechstronny, otwarty kodek audio standaryzowany przez IETF jako RFC 6716 w 2012 roku. Laczy dwa podejscia do kodowania — SILK dla mowy i CELT dla muzyki — w jeden algorytm, ktory plynnie przelacza sie miedzy nimi w zaleznosci od typu tresci i szybkosci transmisji. Ta hybrydowa konstrukcja pozwala Opus przewyzszac praktycznie kazdy inny kodek w szerokim zakresie zastosowan: glos o niskim opoznieniu przy 6 kbps, muzyka wysokiej jakosci przy 128 kbps i wszystko pomiedzy. Obsluguje szybkosci transmisji od 6 do 510 kbps, czestotliwosci probkowania do 48 kHz i ramki tak male jak 2,5 ms, co daje mu najnizsze opoznienie algorytmiczne wsrod wszystkich glownych kodekow audio. Trzy zalety czynia Opus szczegolnie atrakcyjnym. Jest calkowicie wolny od tantiem i otwartorodlowy, usuwajac bariery licencyjne hamujace kodeki wlascicielskie. Osiaga transparentna jakosc przy mniej wiecej polowie szybkosci transmisji MP3 i pokonuje AAC przy rownowaznych przepustowosciach. A jego niskie opoznienie czyni go obowiazkowym kodekiem dla WebRTC, wiec kazda nowoczesna przegladarka jest wyposasona w dekoder Opus. WhatsApp, Discord, Zoom i YouTube polegaja na Opus w transmisji audio w czasie rzeczywistym.
czytaj więcej
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie VQF do formatu OPUS

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format opus lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu opus; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

VQF to rozszerzenie plikow audio zakodowanych za pomoca TwinVQ (Transform-domain Weighted Interleave Vector Quantization) — stratnej technologii kompresji opracowanej przez NTT (Nippon Telegraph and Telephone) w 1994 roku i pozniej skomercjalizowanej przez Yamahe pod marka SoundVQ. Kodek obiecywal 30 do 35 procent mniejszy rozmiar niz MP3 przy rownowaznej jakosci percepcyjnej — plik VQF o 96 kbps mial dorownywac MP3 o 128 kbps — co generowalo znaczne emocje podczas wojen formatow konca lat 90. TwinVQ obsluguje kodowanie ze stala szybkoscia transmisji przy 80, 96, 112, 128, 160 i 192 kbps, a bazowy algorytm zostal wlaczony do standardu MPEG-4 Audio (ISO/IEC 14496-3) jako jeden z zdefiniowanych typow obiektow. Mimo silnych zalet technicznych VQF nigdy nie osiagnol szerokiej adopcji: kodowanie bylo wolne w porownaniu z MP3, obsluga sprzetowa w odtwarzaczach skapa, a wlascicielskie licencjonowanie zniechocalo deweloperow zewnetrznych. W 2009 roku projekt FFmpeg odtworzyl dekoder TwinVQ metoda inzynierii wstecznej, przynoszac obsluge odtwarzania do VLC i innych otwartorodlowych odtwarzaczy. VQF stanowi godne uwagi studium przypadku w historii kodekow — technicznie ambitny, lecz przysloniety przez rozpoed ekosystemu MP3 i pozniejszy wzrost znaczenia AAC.
Pierwsze wydanie: 1996
Opus to wszechstronny, otwarty kodek audio standaryzowany przez IETF jako RFC 6716 w 2012 roku. Laczy dwa podejscia do kodowania — SILK dla mowy i CELT dla muzyki — w jeden algorytm, ktory plynnie przelacza sie miedzy nimi w zaleznosci od typu tresci i szybkosci transmisji. Ta hybrydowa konstrukcja pozwala Opus przewyzszac praktycznie kazdy inny kodek w szerokim zakresie zastosowan: glos o niskim opoznieniu przy 6 kbps, muzyka wysokiej jakosci przy 128 kbps i wszystko pomiedzy. Obsluguje szybkosci transmisji od 6 do 510 kbps, czestotliwosci probkowania do 48 kHz i ramki tak male jak 2,5 ms, co daje mu najnizsze opoznienie algorytmiczne wsrod wszystkich glownych kodekow audio. Trzy zalety czynia Opus szczegolnie atrakcyjnym. Jest calkowicie wolny od tantiem i otwartorodlowy, usuwajac bariery licencyjne hamujace kodeki wlascicielskie. Osiaga transparentna jakosc przy mniej wiecej polowie szybkosci transmisji MP3 i pokonuje AAC przy rownowaznych przepustowosciach. A jego niskie opoznienie czyni go obowiazkowym kodekiem dla WebRTC, wiec kazda nowoczesna przegladarka jest wyposasona w dekoder Opus. WhatsApp, Discord, Zoom i YouTube polegaja na Opus w transmisji audio w czasie rzeczywistym.
Pierwsze wydanie: 11 września 2012