Czy potrzebny do rozpoznawania tekstu? Rozpoznaj tekst

Konwerter plików UYVY do DBK

Konwertuj swoje pliki w formacie uyvy do formatu dbk przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie UYVY do formatu DBK

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format dbk lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dbk; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

UYVY to pakowany format pikseli do przechowywania obrazów i klatek wideo w przestrzeni kolorów YUV 4:2:2 z podpróbkowaną chrominancją, przy czym oznaczenie UYVY wskazuje kolejność bajtów w każdym 4-bajtowym makropikselu: U (Cb), Y0, V (Cr), Y1. Każdy makropiksel koduje dwa piksele poziome dzielące pojedynczą parę próbek chrominancji (U i V), ale zachowujące indywidualne wartości luminancji (Y0 i Y1), osiągając poziome podpróbkowanie chrominancji 2:1, które zmniejsza rozmiar danych o 33% w porównaniu z pełnym YUV 4:4:4, zachowując jednocześnie pełną rozdzielczość luminancji. Kolejność UYVY jest określona jako kod FOURCC w ramach Microsoft Video for Windows i DirectShow i jest powszechnie stosowana w profesjonalnych kartach przechwytywania wideo, sprzęcie nadawczym i potokach przetwarzania wideo. Surowe pliki UYVY nie zawierają nagłówka — dane pikseli to płaska sekwencja czwórek bajtów U,Y,V,Y, wymagająca zewnętrznego określenia wymiarów obrazu. Podpróbkowanie 4:2:2 wykorzystuje niższą rozdzielczość przestrzenną ludzkiego systemu wzrokowego dla koloru w porównaniu z jasnością: oko dostrzega szczegóły luminancji przy znacznie wyższych częstotliwościach przestrzennych niż chrominancji, więc dzielenie próbek kolorów między sąsiednimi pikselami nie powoduje widocznej utraty jakości. Jedną z zalet jest kompatybilność ze standardami nadawczymi: próbkowanie 4:2:2 UYVY odpowiada strukturze chrominancji stosowanej w profesjonalnych standardach wideo (ITU-R BT.601, SDI), co czyni go naturalnym formatem dla sprzętu do przechwytywania wideo i przetwarzania z dokładnością do klatki. Wydajny układ pamięci formatu to kolejna zaleta — pakowana kolejność bajtów umożliwia szybkie transfery DMA między sprzętem przechwytującym a pamięcią systemową. Dane UYVY są obsługiwane przez FFmpeg, ImageMagick i profesjonalne oprogramowanie do przechwytywania i montażu wideo.
Pierwsze wydanie: 1982
DBK to rozszerzenie plikow powiazane z DocBookiem, semantycznym jezykiem znacznikow do dokumentacji technicznej zdefiniowanym w XML (a pierwotnie SGML). DocBook zostal stworzony okolo 1991 roku przez HaL Computer Systems i O'Reilly & Associates, a pozniej jest utrzymywany przez Komitet Techniczny OASIS DocBook. Slownik zapewnia ponad 400 typow elementow zaprojektowanych specjalnie dla ksiazek, artykulow, stron referencyjnych i podrecznikow technicznych — w tym elementy strukturalne (book, chapter, section, appendix), elementy blokowe (para, programlisting, table, figure) i elementy wewnatrzliniowe (emphasis, filename, command, classname). Autorzy pisza tresc skupiajac sie na znaczeniu, a nie wygladzie, i oddzielne arkusze stylow transformuja źrodlo DocBook w formaty wyjsciowe takie jak HTML, PDF, EPUB i strony man. Zaleta jest scisła separacja tresci i prezentacji — pojedynczy dokument zrodlowy DocBook moze wygenerowac drukowana ksiazke, strone internetowa, e-book i strony man Unix poprzez rożne potoki transformacji, bez jakiejkolwiek duplikacji tresci. Bogaty slownik semantyczny to kolejny atut: poniewaz elementy takie jak <command>, <filename> i <errorcode> niosa precyzyjne znaczenie, łancuchy narzedzi moga indeksowac, łaczyc odniesieniami krzyzowymi i walidowac tresc techniczna w sposob nieosiagalny dla generycznych znacznikow. DocBook zostal przyjety przez glowne projekty open source, w tym dokumentacje jadra Linux, GNOME, KDE i FreeBSD do ich oficjalnej dokumentacji, i pozostaje standardem publikacji technicznej z pojedynczego źrodla.
Pierwsze wydanie: 1991