Konwerter plików T11 do JFIF
Konwertuj swoje pliki w formacie t11 do formatu jfif przez Internet i bezpłatnie
t11
jfif
Jak przekonwertować plik w formacie T11 do formatu JFIF
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format jfif lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfif; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
T11 (Type 11) to typ czcionki PostScript zdefiniowany przez Adobe Systems jako czesc architektury czcionek z kluczem CID, łaczacy adresowanie glifow CID z danymi konturow TrueType opakowanymi w powloke PostScript Type 42. W numeracji typow czcionek Adobe, typy 9, 10 i 11 sa odpowiednikami z kluczem CID dla typow 1, 3 i 42 odpowiednio — zatem Type 11 to w istocie Type 42 z kluczem CID, zaprojektowany dla czcionek TrueType zawierajacych bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie kolekcje znakow CJK (chinskich, japonskich, koreanskich). Format umozliwia interpreterom PostScript z obsluga rasteryzatora TrueType renderowanie czcionek CJK TrueType przy uzyciu indeksowania numerycznego CID zamiast nazw glifow, co jest krytyczne dla zestawow znakow liczacych dziesiatki tysiecy elementow. Kontury glifow pozostaja w natywnym formacie kwadratowych splajnow TrueType, zachowujac oryginalne instrukcje wskazywania, podczas gdy warstwa CID zapewnia efektywny dostep do glifow i wyodrebnianie podzbiorow poprzez zasoby CMap. Zaleta jest bezposrednia jakosc renderowania TrueType — w przeciwienstwie do konwersji konturow TrueType na krzywe kubiczne PostScript, Type 11 przekazuje oryginalne kontury do rasteryzatora w stanie nienaruszonym, zachowujac recznie dostrojone instrukcje dopasowania do siatki. Indeksowanie CID zapewnia kolejna korzysci, obslugujac wiele schematow kodowania (Unicode, standardy narodowe) mapowanych na ta sama kolekcje glifow bez duplikowania danych. Czcionki Type 11 pojawiaja sie przede wszystkim w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i przepływach pracy z dokumentami PDF, gdzie duze zestawy znakow oparte na TrueType musza byc osadzone w wyjsciu wywodzacym sie z PostScript.
JFIF (JPEG File Interchange Format) to standardowa specyfikacja formatu pliku do przechowywania obrazów skompresowanych JPEG, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w wersji 1.0 w 1991 roku i zaktualizowana do wersji 1.02 w 1992 roku. Podczas gdy standard JPEG (ISO/IEC 10918-1) definiuje algorytm kompresji — dyskretną transformatę kosinusową, kwantyzację i kodowanie entropijne przekształcające dane pikseli w zwarty strumień bitowy — nie określa formatu pliku. JFIF wypełnia tę lukę, definiując minimalny kontener, który otacza strumień JPEG metadanymi niezbędnymi do interoperacyjnego wyświetlania: proporcje piksela, jednostki rozdzielczości (DPI lub punkty na centymetr), specyfikacja przestrzeni kolorów (YCbCr z konwersją z RGB wg CCIR 601) oraz opcjonalna osadzona miniaturka. Kontener JFIF jest identyfikowany przez segment znacznika APP0 na początku pliku, zawierający ciąg ASCII 'JFIF' i numer wersji. Niemal każdy istniejący plik JPEG jest zgodny ze specyfikacją JFIF — gdy ludzie mówią o 'pliku JPEG', prawie zawsze mają na myśli plik JFIF, nawet jeśli rozszerzenie to .jpg lub .jpeg. Jedną z zalet jest uniwersalność: prostota JFIF i wczesna data publikacji (wyprzedzająca konkurencyjne propozycje jak EXIF) sprawiły, że format został przyjęty przez praktycznie każdą platformę sprzętową i programową jako bazowy format pliku JPEG, ustanawiając interoperacyjność, która uczyniła JPEG najpowszechniej używanym formatem obrazów na świecie. Celowy minimalizm specyfikacji to kolejna zaleta — definiując tylko niezbędne metadane do poprawnego wyświetlania i pozostawiając miejsce na rozszerzenia specyficzne dla aplikacji przez dodatkowe znaczniki APP, JFIF okazał się wystarczająco rozszerzalny, aby pomieścić dane Exif z aparatów, profile kolorów ICC i metadane XMP bez naruszania wstecznej kompatybilności.