T11 naar JFIF converter
Converteer online gratis uw t11- naar jfif-bestanden
t11
jfif
Hoe converteert u een T11 naar JFIF
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies jfif of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw jfif-bestand downloaden
Over de formaten
T11 (Type 11) is één PostScript-lettertypetype gedefinieerd door Adobe Systems als onderdeel van de CID-keyed lettertype-architectuur, dat CID-glyphadressering combineert met TrueType-contourgegevens verpakt in één Type 42 PostScript-schil. In Adobe's lettertypenummering zijn Types 9, 10 en 11 de CID-keyed tegenhangers van respectievelijk Types 1, 3 en 42 — Type 11 is dus in wezen één CID-keyed Type 42, ontworpen voor TrueType-lettertypen met zeer grote glyphsets, met name CJK-tekencollecties (Chinees, Japans, Koreaans). Het formaat stelt PostScript-interpreters met TrueType-rasterizer-ondersteuning in staat om CJK TrueType-lettertypen te renderen terwijl CID-numerieke indexering wordt gebruikt in plaats van glyphnamen, wat cruciaal is voor tekensets die in de tienduizenden lopen. Glyphcontouren blijven in het native TrueType kwadratische spline-formaat, waardoor de oorspronkelijke hinting-instructies behouden blijven, terwijl de CID-laag efficiënte glyph-toegang en -subsetting biedt via CMap-bronnen. Één voordeel is directe TrueType-renderingkwaliteit — in tegenstelling tot het converteren van TrueType-contouren naar PostScript-kubische curven, geeft Type 11 de oorspronkelijke contouren intact door aan de rasterizer, waardoor handmatig afgestemde grid-fitting-instructies behouden blijven. De CID-indexering biedt één ander voordeel door meerdere coderingsschema's (Unicode, nationale standaarden) te ondersteunen die aan dezelfde glyphcollectie worden gekoppeld zonder gegevensduplicatie. Type 11-lettertypen komen voornamelijk voor in professionele CJK-drukproductie en PDF-documentworkflows waar grote TrueType-gebaseerde tekensets moeten worden ingebed in PostScript-afgeleide uitvoer.
JFIF (JPEG File Interchange Format) is de standaard bestandsformaatspecificatie voor het opslaan van JPEG-gecomprimeerde afbeeldingen, gepubliceerd door Eric Hamilton bij C-Cube Microsystems in versie 1.0 in 1991 en bijgewerkt naar versie 1.02 in 1992. Terwijl de JPEG-standaard (ISO/IEC 10918-1) het compressie-algoritme definieert — de discrete cosinustransformatie, kwantisering en entropiecodering die pixeldata omzetten in één compacte bitstroom — specificeert het geen bestandsformaat. JFIF vult deze leemte door één minimale container te definieren die de JPEG-bitstroom omhult met de metadata die nodig is voor interoperabele weergave: pixelaspectratio, resolutie-eenheden (DPI of dots per centimeter), kleurruimtespecificatie (YCbCr met CCIR 601-conversie vanuit RGB) en één optionele ingesloten miniatuur. De JFIF-container wordt geidentificeerd door één APP0-markersegment aan het begin van het bestand dat de ASCII-tekenreeks 'JFIF' en één versienummer bevat. Vrijwel elk JPEG-bestand dat bestaat voldoet aan de JFIF-specificatie — wanneer mensen verwijzen naar één 'JPEG-bestand' bedoelen ze bijna altijd één JFIF-bestand, zelfs als de extensie .jpg of .jpeg is. Één voordeel is de universaliteit: de eenvoud en vroege publicatiedatum van JFIF (die voorafging aan concurrerende voorstellen als EXIF) betekende dat het door vrijwel elk software- en hardwareplatform werd geadopteerd als het basis JPEG-bestandsformaat, waarmee de interoperabiliteit werd gevestigd die JPEG tot 's werelds meest gebruikte beeldformaat maakte. Het opzettelijke minimalisme van de specificatie is één ander sterk punt — door slechts de essentiele metadata te definieren voor correcte weergave en ruimte te laten voor applicatiespecifieke extensies via extra APP-markers, bleek JFIF uitbreidbaar genoeg om EXIF-cameradata, ICC-kleurprofielen en XMP-metadata te accommoderen zonder achterwaartse compatibiliteit te verbreken.