Konwerter plików T11 do FAX

Konwertuj swoje pliki w formacie t11 do formatu fax przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie T11 do formatu FAX

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format fax lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fax; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

T11 (Type 11) to typ czcionki PostScript zdefiniowany przez Adobe Systems jako czesc architektury czcionek z kluczem CID, łaczacy adresowanie glifow CID z danymi konturow TrueType opakowanymi w powloke PostScript Type 42. W numeracji typow czcionek Adobe, typy 9, 10 i 11 sa odpowiednikami z kluczem CID dla typow 1, 3 i 42 odpowiednio — zatem Type 11 to w istocie Type 42 z kluczem CID, zaprojektowany dla czcionek TrueType zawierajacych bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie kolekcje znakow CJK (chinskich, japonskich, koreanskich). Format umozliwia interpreterom PostScript z obsluga rasteryzatora TrueType renderowanie czcionek CJK TrueType przy uzyciu indeksowania numerycznego CID zamiast nazw glifow, co jest krytyczne dla zestawow znakow liczacych dziesiatki tysiecy elementow. Kontury glifow pozostaja w natywnym formacie kwadratowych splajnow TrueType, zachowujac oryginalne instrukcje wskazywania, podczas gdy warstwa CID zapewnia efektywny dostep do glifow i wyodrebnianie podzbiorow poprzez zasoby CMap. Zaleta jest bezposrednia jakosc renderowania TrueType — w przeciwienstwie do konwersji konturow TrueType na krzywe kubiczne PostScript, Type 11 przekazuje oryginalne kontury do rasteryzatora w stanie nienaruszonym, zachowujac recznie dostrojone instrukcje dopasowania do siatki. Indeksowanie CID zapewnia kolejna korzysci, obslugujac wiele schematow kodowania (Unicode, standardy narodowe) mapowanych na ta sama kolekcje glifow bez duplikowania danych. Czcionki Type 11 pojawiaja sie przede wszystkim w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i przepływach pracy z dokumentami PDF, gdzie duze zestawy znakow oparte na TrueType musza byc osadzone w wyjsciu wywodzacym sie z PostScript.
Twórca: Adobe Systems
Pierwsze wydanie: 1993
FAX to ogólne rozszerzenie plików obrazów powiązane z formatami transmisji faksowej, ustandaryzowanymi przez ITU-T (wcześniej CCITT), z bazowym standardem kompresji Group 3 ratyfikowanym w 1980 roku. Pliki FAX zwykle zawierają monochromatyczne (1-bitowe, czarno-białe) dane obrazowe skompresowane za pomocą kodowania Modified Huffman (MH) zdefiniowanego w Rekomendacji ITU-T T.4, które przypisuje kody o zmiennej długości do serii kolejnych białych lub czarnych pikseli wzdłuż każdej linii skanowania. Standardowa rozdzielczość faksów Group 3 wynosi 204x98 dpi (tryb normalny) lub 204x196 dpi (tryb wysokiej jakości), odzwierciedlając możliwości termicznych i laserowych urządzeń faksowych tamtej epoki. Pliki FAX spotykane w formie cyfrowej to często surowe strumienie bitowe zakodowane Group 3 lub opakowania TIFF z kompresją CCITT Group 3 (znacznik kompresji TIFF 3). Schemat kodowania Group 3 jest wysoce wydajny dla typowych dokumentów biznesowych — stron z przewagą białej przestrzeni i czarnego tekstu — osiągając stopnie kompresji od 10:1 do 20:1 w porównaniu z nieskompresowanymi bitmapami. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność z systemami faksowymi: kodowanie Group 3 jest obowiązkowym standardem bazowym dla wszystkich urządzeń faksowych na świecie, co oznacza, że pliki FAX zawierają dane dokładnie w formacie transmitowanym przez linie telefoniczne, bez strat wynikających z transkodowania. Rola formatu w historii komunikacji biznesowej dodaje kolejny wymiar — miliardy transmisji faksowych z wykorzystaniem tego kodowania przeniosły dokumenty prawne, kartoteki medyczne i korespondencję biznesową przez dziesiątki lat. Obrazy FAX można przeglądać i konwertować za pomocą LibreOffice, ImageMagick, GIMP oraz standardowych systemów zarządzania dokumentami.
Twórca: ITU-T
Pierwsze wydanie: 1980