Konwerter plików SK1 do YUV

Konwertuj swoje pliki w formacie sk1 do formatu yuv przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SK1 do formatu YUV

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format yuv lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu yuv; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SK1 to natywny format plikow projektu sK1, otwartoźrodlowego edytora grafiki wektorowej i silnika konwersji rozpoczetego przez Igora Nowikowa w 2003 roku jako nastepca programu Skencil Bernharda Herzoga. Format wyewoluowal z oryginalnego formatu SK, rozszerzajac jego mozliwosci przy zachowaniu tekstowej, czytelnej dla Pythona skladni opisu dokumentow wektorowych. Pliki SK1 koduja kompletne struktury dokumentow wlaczajac wiele stron, warstwy, linie pomocnicze i pelna hierarchie obiektow graficznych — sciezki Beziera, prostokaty, okregi, wielokaty, bloki tekstowe i osadzone obrazy rastrowe — z atrybutami dla wypelnien (jednolite, gradientowe, wzorkowe, kreskowane), obrysow i transformacji. Projekt sK1 wyroznil sie skupieniem na prepressie i profesjonalnych funkcjach produkcji poligraficznej, dodajac zarzadzanie kolorami CMYK, profile kolorow ICC, obsluge kolorow dodatkowych i wyjscie PDF/PostScript — mozliwosci rzadkie wsrod edytorow wektorowych open source. Zaleta jest profesjonalna obsluga kolorow — przeplywy pracy CMYK i zarzadzanie kolorami sK1 czynia go jednym z niewielu narzedzi open source odpowiednich do wektorowej produkcji gotowej do druku. Towarzyszace narzedzie projektu, UniConvertor, wykorzystuje format SK1 jako posrednia reprezentacje do konwersji miedzy licznymi formatami wektorowymi (CDR, CMX, WMF, EMF, SVG i inne), nadajac SK1 znaczenie wykraczajace poza sam edytor jako uniwersalny format wymiany. Tekstowa struktura pliku zachowuje zalety czytelnosci i skryptowalnosci odziedziczone z oryginalnego formatu SK programu Skencil.
Pierwsze wydanie: 2003
YUV to surowy format danych pikseli przechowujący obrazy w modelu kolorów Y'UV, gdzie dane obrazu są rozdzielone na komponent luminancji (Y', reprezentujący jasność) i dwa komponenty chrominancji (U/Cb i V/Cr, reprezentujące sygnały różnicy kolorów). Model kolorów YUV wywodzi się z analogowej kolorowej telewizji nadawczej — konkretnie systemu NTSC przyjętego w 1953 roku i systemu PAL w 1967 roku — gdzie wsteczna kompatybilność z istniejącymi czarno-białymi odbiornikami wymagała oddzielenia informacji o jasności od koloru. W obrazowaniu cyfrowym standard ITU-R BT.601 (1982) sformalizował cyfrowe kodowanie YCbCr wywodzące się z analogowego modelu YUV, definiując macierze konwersji i precyzję próbek stosowane przez praktycznie wszystkie cyfrowe systemy wideo i nadawcze. Surowe pliki YUV nie zawierają nagłówka, kompresji ani metadanych — są płaskimi sekwencjami próbek luminancji i chrominancji w określonej kolejności (4:4:4, 4:2:2, 4:2:0 lub inne proporcje podpróbkowania), wymagając zewnętrznego określenia wymiarów, głębi bitowej i schematu podpróbkowania. Tryb podpróbkowania 4:2:0 (gdzie chrominancja ma połowę rozdzielczości poziomej i pionowej luminancji) jest szczególnie powszechny, stosowany przez H.264, H.265, AV1 i większość konsumenckich kodeków wideo. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami wideo: dane YUV są natywnym formatem wejściowym koderów wideo, sprzętowych kontrolerów wyświetlania i procesorów sygnału obrazu (ISP) kamer, co czyni surowe YUV najbardziej bezpośrednią reprezentacją do przetwarzania i analizy wideo z dokładnością do klatki. Percepcyjna wydajność modelu kolorów YUV to kolejna fundamentalna zaleta — oddzielenie luminancji od chrominancji umożliwia efektywne podpróbkowanie, które zmniejsza dane kolorystyczne o połowę lub ćwierć z minimalnym wpływem wizualnym. Dane YUV są przetwarzane przez FFmpeg, ImageMagick i wszystkie narzędzia do przetwarzania wideo.
Twórca: ITU-T (CCIR)
Pierwsze wydanie: 1982