Konwerter plików SHN do RA

Shorten (SHN) to bezstratny kodek kompresji audio stworzony przez Tony'ego Robinsona w SoftSound i po raz pierwszy opublikowany w 1993 roku, co czyni go jednym z najwczesniejszych praktycznych kompresorow bezstratnych. Algorytm wykorzystuje predykcje liniowa do oszacowania kazdej probki na podstawie poprzednich, a nastepnie koduje reszty za pomoca kodow Huffmana lub Golomb-Rice. Wspolczynniki kompresji zwykle mieszcza sie w przedziale 2:1 do 3:1, z gwarancja, ze zdekodowane wyjscie jest identyczne bit-po-bicie z oryginalem. Shorten zyskal kulturowe znaczenie pod koniec lat 90. jako preferowany format do wymiany nagran z koncertow na zywo w internecie — spolecznosci takie jak etree.org zbudowaly cale sieci dystrybucji wokol plikow SHN, a zespoly takie jak Grateful Dead i Phish milczaco akceptowaly te praktyke. Jedna z zalet byla prostota formatu: kodowanie i dekodowanie dzialalo szybko nawet na skromnym sprzecie z ery Pentium. Kolejnym atutem bylo deterministyczne wyjscie — to samo wejscie zawsze produkowalo te same bajty, co czynilo sumy kontrolne niezawodnymi do weryfikacji integralnosci wsrod tysiecy wymieniacych sie uzytkownikow. Choc FLAC ostatecznie zastapil Shorten lepsza kompresja, obsluga przeszukiwania i osadzonymi metadanymi, SHN zachowuje znaczenie historyczne, a rozlegle archiwa muzyki na zywo w tym formacie kraza do dzis.

RealAudio to wlasciciowy format audio opracowany przez RealNetworks i po raz pierwszy wydany w 1995 roku jako jedna z pierwszych technologii umozliwiajacych strumieniowe przesylanie audio w czasie rzeczywistym przez internet. W epoce modemow telefonicznych RealAudio byl prawdziwie rewolucyjny — pozwalal sluchaczom odtwarzac audio w trakcie pobierania, zamiast czekac na caly plik, co stanowilo zmiane paradygmatu, gdy trzuminutowa piosenka mogla potrzebowac 30 minut na transfer. Format ewoluowal przez wiele generacji kodekow: wczesne wersje uzywaly kodekow mowy o niskiej przepustowosci dla modemow 14,4 kbps, natomiast pozniejsze iteracje (RealAudio 10, zbudowany na AAC) dostarczaly jakosc bliska CD. Pliki RA obsluguja kodowanie ze stala i zmienna szybkoscia transmisji, adaptacyjne strumieniowanie z wieloma szybkosciami oraz algorytmy buforowania zaprojektowane w celu minimalizacji przerw w odtwarzaniu na zawodnych polaczeniach. W szczytowym okresie RealPlayer byl zainstalowany na setkach milionow komputerow, a nadawcy tacy jak BBC i NPR polegali na RealAudio w streamingu online. Trwalym wkladem technicznym byla koncepcja adaptacyjnego strumieniowania szybkosci transmisji, ktora wplynela na pozniejsze standardy, takie jak HLS i DASH. Choc zastapiony przez nowoczesne kodeki, ogromne archiwa tresci RA z wczesnego radia internetowego nadal istnieja i wymagaja konwersji do odtwarzania na wspolczesnych urzadzeniach.