Konwerter plików SD2 do IMA

Konwertuj swoje pliki w formacie sd2 do formatu ima przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SD2 do formatu IMA

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format ima lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ima; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

Sound Designer II (SD2) to profesjonalny format audio stworzony przez Digidesign okolo 1988 roku jako nastepca oryginalnego formatu Sound Designer. Przez ponad dekade SD2 byl standardowym formatem wymiany w profesjonalnych studiach nagraniowych, szczegolnie tych pracujacych na systemach Macintosh. Przechowuje nieskompresowane liniowe audio PCM o rozdzielczosci do 24 bitow z czestotliwosciami probkowania stosowanymi w profesjonalnej produkcji (44,1, 48, 88,2 i 96 kHz). Cecha wyrozniajaca jest poleganie na klasycznym resource fork systemu Mac OS dla krytycznych metadanych — czestotliwosci probkowania, glebi bitowej i konfiguracji kanalow — podczas gdy dane audio rezyduja w data fork. To rozwiazanie dzialalo elegancko w ekosystemie Mac, ale stwarzalo wyzwania przenosnosci przy przenoszeniu plikow na Windows lub Unix. Kluczowa zaleta byla obsluga wielu kanalow w jednym pliku i scisla integracja ze srodowiskiem edycyjnym Pro Tools, umozliwiajaca niedestrukcyjna edycje oparta na regionach. Format przenosil rowniez punkty petli i znaczniki, co czyni go cennym dla bibliotek sampli. W miare jak Avid Technology przesuwal Pro Tools w kierunku WAV i AIFF, uzycie SD2 spadlo, ale miliony archiwalnych sesji nadal zawieraja pliki SD2 wymagajace okazjonalnej konwersji.
Pierwsze wydanie: 1988
IMA ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) to kompaktowy standard kodowania audio opublikowany przez Interactive Multimedia Association w 1992 roku, odpowiadajacy na potrzebe lekkiego, wolnego od tantiem schematu kompresji, odpowiedniego dla wczesnych multimedialnych PC i urzadzen wbudowanych. Algorytm koduje kazda probke jako 4-bitowy nibble reprezentujacy skwantyzowana roznice od poprzedniej probki, podczas gdy adaptacyjna tablica wielkosci kroku dostosowuje sie dynamicznie do sledzenia amplitudy sygnalu — zapewniajac staly wspolczynnik kompresji 4:1 wzgledem 16-bitowego PCM. Dekodowanie wymaga jedynie mnozenia i dodawania liczb calkowitych na probke oraz malej tablicy wyszukiwania, wiec nawet skromne procesory z lat 90. mogly dekompresowac w czasie rzeczywistym bez dedykowanego DSP. Format gleboko wrosnal w krajobraz multimedialny: Microsoft przyjal go jako standardowy kodek ACM dla plikow WAV, silniki gier polegaly na nim przy efektach dzwiekowych, a sprzet telefoniczny uzywal go do przechowywania glosu. Jego zalety sa trwale: przewidywalna redukcja rozmiaru 4:1 ulatwia alokacje buforow w srodowiskach o ograniczonych zasobach, sciezka dekodowania dziala na 8-bitowych mikrokontrolerach, a otwarta specyfikacja uczynic IMA ADPCM jednym z najszerzej zaimplementowanych kodekow audio w historii informatyki.
Pierwsze wydanie: 1992