Konwerter plików SD2 do CDDA

Konwertuj swoje pliki w formacie sd2 do formatu cdda przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SD2 do formatu CDDA

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format cdda lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cdda; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

Sound Designer II (SD2) to profesjonalny format audio stworzony przez Digidesign okolo 1988 roku jako nastepca oryginalnego formatu Sound Designer. Przez ponad dekade SD2 byl standardowym formatem wymiany w profesjonalnych studiach nagraniowych, szczegolnie tych pracujacych na systemach Macintosh. Przechowuje nieskompresowane liniowe audio PCM o rozdzielczosci do 24 bitow z czestotliwosciami probkowania stosowanymi w profesjonalnej produkcji (44,1, 48, 88,2 i 96 kHz). Cecha wyrozniajaca jest poleganie na klasycznym resource fork systemu Mac OS dla krytycznych metadanych — czestotliwosci probkowania, glebi bitowej i konfiguracji kanalow — podczas gdy dane audio rezyduja w data fork. To rozwiazanie dzialalo elegancko w ekosystemie Mac, ale stwarzalo wyzwania przenosnosci przy przenoszeniu plikow na Windows lub Unix. Kluczowa zaleta byla obsluga wielu kanalow w jednym pliku i scisla integracja ze srodowiskiem edycyjnym Pro Tools, umozliwiajaca niedestrukcyjna edycje oparta na regionach. Format przenosil rowniez punkty petli i znaczniki, co czyni go cennym dla bibliotek sampli. W miare jak Avid Technology przesuwal Pro Tools w kierunku WAV i AIFF, uzycie SD2 spadlo, ale miliony archiwalnych sesji nadal zawieraja pliki SD2 wymagajace okazjonalnej konwersji.
Pierwsze wydanie: 1988
CDDA (Compact Disc Digital Audio), znany rowniez jako standard Red Book, definiuje format audio przechowywany na plytach muzycznych CD. Opracowany wspolnie przez Sony i Philips i opublikowany w 1980 roku, ustanowil parametry, ktore ksztaltowaly cyfrowe audio przez dziesieciolecia: 16-bitowe liniowe PCM przy 44,1 kHz stereo, dajace 1411,2 kbps nieskompresowanego strumienia. Kazda plyta moze pomiescic do 80 minut muzyki zorganizowanej w sciezki z punktami indeksowymi, danymi subkanalowymi do wyswietlania tekstu oraz kodami korekcji bledow (CIRC) zapewniajacymi niezawodne odtwarzanie mimo drobnych zarysowlan. Gdy audio jest zgrywane z plyty CD, wynikowy strumien jest czesto zapisywany z rozszerzeniem .cdda jako surowe PCM przed konwersja. Najbardziej oczywista zaleta jest nieskompresowana, bezstratna natura — to, co dociera do uszu sluchacza, jest matematycznie identyczne z masterem studyjnym przy danej rozdzielczosci. Solidna korekcja bledow zapewnia doskonala odpornosc, utrzymujac integralnosc audio nawet przy umiarkowanym zuzyciu powierzchni plyty. Sprzedawszy miliardy egzemplarzy od premiery pierwszego komercyjnego wydania w 1982 roku, CDDA ustalilo bazowe oczekiwania jakosciowe dla cyfrowej muzyki i pozostaje punktem odniesienia, wzgledem ktorego ocenia sie stratne kodeki.
Twórca: Sony / Philips
Pierwsze wydanie: Październik 1980