Konwerter plików SCT do RGBO

Konwertuj swoje pliki w formacie sct do formatu rgbo przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SCT do formatu RGBO

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format rgbo lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu rgbo; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SCT (Scitex Continuous Tone) to profesjonalny rastrowy format obrazów opracowany przez Scitex Corporation dla ich systemów prepress i reprodukcji kolorów, ze specyfikacją formatu HandShake datowaną na 1988 rok. Scitex, izraelska firma założona w 1968 roku, była pionierem elektronicznego prepressu — ich systemy były używane przez głównych wydawców, firmy opakowaniowe i agencje reklamowe do separacji kolorów, retuszu i składu stron dla wysokiej jakości produkcji drukowej. Pliki SCT przechowują obrazy w trybie kolorów CMYK przy 8 bitach na kanał (32 bity na piksel), z kanałami kolorów ułożonymi w formacie z przeplotem pasmowym per linia, zoptymalizowanym dla przetwarzania liniowego na dedykowanym sprzęcie Scitex. Format nie stosuje kompresji, stawiając na bezpośredni dostęp i szybkość przetwarzania kosztem rozmiaru pliku. Obrazy SCT były zwykle bardzo duże — wysokorozdzielcze skany z bębnów z przezroczy i odbitek przy rozdzielczościach 300 dpi lub wyższych. Jedną z zalet jest dziedzictwo produkcji poligraficznej: pliki SCT reprezentują jedne z najwyższej jakości prac cyfrowego prepressu swojej ery, skanowanych i korygowanych kolorystycznie przez ekspertów na sprzęcie kosztującym setki tysięcy dolarów, co czyni je cennymi źródłami do ponownego drukowania i archiwizacji komercyjnych prac drukowych z lat 80. i 90. Adobe Photoshop od dawna obsługuje pliki SCT do importu, a format może być również odczytywany przez ImageMagick, XnView i inne narzędzia z obsługą formatów prepressowych.
Pierwsze wydanie: 1988
RGBO to oznaczenie surowego formatu danych pikseli używane przez ImageMagick, otwartoźródłowy pakiet do przetwarzania obrazów wydany po raz pierwszy w 1990 roku, reprezentujące obrazy jako płaską sekwencję wartości próbek Red, Green, Blue i Opacity (odwrócona alfa) bez nagłówka, kontenera ani kompresji. Kolejność kanałów RGBO określa, że czwarty kanał to krycie (opacity) zamiast alfy — gdzie alfa reprezentuje przezroczystość (0 = przezroczyste, maks = nieprzezroczyste), krycie reprezentuje odwrotność (0 = nieprzezroczyste, maks = przezroczyste). To rozróżnienie ma znaczenie w potokach kompozytowania, gdzie konwencja matematyczna dotycząca czwartego kanału różni się między systemami: niektóre modele kompozytowania pracują z alfą (przezroczystością), podczas gdy starsze konwencje, w tym części wewnętrznego przetwarzania ImageMagick, historycznie używały krycia. Pliki RGBO zawierają surowe dane próbek w określonej przez użytkownika głębi bitowej (8-bitowej, 16-bitowej lub zmiennoprzecinkowej na kanał), z pikselami przechowywanymi w kolejności skanowania. Ponieważ brak nagłówka, wymiary obrazu, głębia bitowa i kolejność bajtów muszą być określone zewnętrznie przy odczycie pliku — zwykle poprzez argumenty wiersza poleceń ImageMagick. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami przetwarzania stosującymi konwencję krycia: RGBO eliminuje potrzebę inwersji kanału przy łączeniu z systemami oczekującymi krycia zamiast alfy, zapobiegając subtelnym błędom kompozytowania powstającym przy mieszaniu konwencji przezroczystości. Surowa natura danych formatu to kolejna praktyczna zaleta — bez narzutu kodowania dane RGBO mogą być mapowane do pamięci, przetwarzane instrukcjami SIMD lub przesyłane potokowo między procesami z minimalnym opóźnieniem. RGBO jest używany głównie w łańcuchach przetwarzania ImageMagick i może być konwertowany do dowolnego innego formatu za pomocą rozbudowanej obsługi formatów ImageMagick.
Pierwsze wydanie: 1990