Konwerter plików RW2 (RAW) do JPE

Konwertuj swoje pliki w formacie rw2 do formatu jpe przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie RW2 do formatu JPE

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jpe lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jpe; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

RW2 to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez aparaty cyfrowe Panasonic Lumix, wprowadzony w 2008 roku z Lumix DMC-G1 — pierwszym na świecie bezlusterkowym aparatem Micro Four Thirds — i używany w całej linii Lumix, w tym pełnoklatkowej serii S. Pliki RW2 rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy lub 14-bitowy odczyt z matrycy CMOS w natywnym wzorcu mozaiki Bayera, przechowywany w kontenerze opartym na TIFF z opcjami kompresji stratnej lub bezstratnej w zależności od modelu aparatu. Format zapisuje rozbudowane metadane poprzez własnościowe znaczniki MakerNote Panasonic, w tym identyfikację obiektywu dla optyk natywnych i adaptowanych, wersje firmware korpusu i obiektywu, dane stabilizacji obrazu z systemu Dual I.S. oraz ustawienia Photo Style (Standard, Vivid, Natural, L.Monochrome, Cinelike D/V i inne). Aparaty Panasonic wprowadziły szereg innowacji — autofokus kontrastowy, fokusowanie DFD (Depth from Defocus) i Dual Native ISO — a format RW2 zachowuje dane potrzebne do wykorzystania tych technologii podczas postprodukcji. Jedną z zalet jest powiązanie formatu z innowacjami obrazowania Panasonic: pliki RW2 z aparatów takich jak GH5 i S1H zachowują odczyt z matryc aparatów na styku fotografii i kina, cenionych przez hybrydowych twórców. Format jest obsługiwany przez Adobe Lightroom, Capture One, DxO, konwerter RAW Panasonic oparty na SILKYPIX, dcraw i RawTherapee.
Twórca: Panasonic
Pierwsze wydanie: 2008
JPE to alternatywne rozszerzenie pliku dla obrazów skompresowanych JPEG (Joint Photographic Experts Group), funkcjonalnie identyczne z plikami .jpg i .jpeg. Rozszerzenie .jpe pochodzi z wczesnych środowisk komputerowych, w których normą były trzyliterowe rozszerzenia plików (jak w MS-DOS i Windows 3.x), a niektóre aplikacje rejestrowały .jpe jako dodatkowe rozszerzenie powiązane z JPEG obok .jpg. Pliki JPE zawierają standardowe dane skompresowane JPEG: tę samą stratną kompresję opartą na DCT, która przekształca bloki pikseli 8x8 we współczynniki częstotliwościowe, kwantyzuje je zgodnie z ustawieniami jakości i koduje wynik za pomocą kodowania entropijnego Huffmana. Struktura pliku odpowiada specyfikacji JFIF lub Exif, zaczynając od znacznika SOI (0xFFD8), po którym następują znaczniki aplikacji (APP0 dla JFIF, APP1 dla Exif), definicje tablic kwantyzacji i Huffmana oraz dane obrazu zakodowane entropijnie. Pliki JPE obsługują 8-bitowe obrazy w skali szarości i 24-bitowe obrazy kolorowe o dowolnej rozdzielczości i mogą zawierać osadzone profile kolorów ICC, metadane Exif z aparatów cyfrowych (ekspozycja, GPS, dane obiektywu), podpisy IPTC i metadane XMP. Algorytm kompresji JPEG osiąga swoją niezwykłą wydajność, wykorzystując zmniejszoną wrażliwość ludzkiego systemu wzrokowego na szczegóły przestrzenne o wysokiej częstotliwości i różnice kolorów — odrzucając informacje, których oko nie jest w stanie łatwo dostrzec. Jedną z zalet jest szerokie zarejestrowanie rozszerzenia w bazach danych typów MIME i tabelach skojarzeń plików, gwarantując, że klienci poczty elektronicznej, serwery internetowe i systemy operacyjne rozpoznają pliki .jpe jako obrazy JPEG i obsługują je prawidłowo. Uniwersalny zasięg formatu to kolejna zdecydowana zaleta — JPE/JPEG jest obsługiwany dosłownie przez każde oprogramowanie i urządzenie sprzętowe zdolne do obsługi obrazów, wyprodukowane w ciągu ostatnich trzech dekad. Pliki mogą być przetwarzane przez dowolne narzędzie obsługujące JPEG, w tym wszystkie przeglądarki, edytory i biblioteki programistyczne.
Pierwsze wydanie: 1992