Konwerter plików RLE do VIPS
Konwertuj swoje pliki w formacie rle do formatu vips przez Internet i bezpłatnie
rle
vips
Jak przekonwertować plik w formacie RLE do formatu VIPS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format vips lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu vips; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
RLE (Run-Length Encoded) w kontekście formatu Utah RLE odnosi się do rastrowego formatu plików obrazów opracowanego przez Spencera W. Thomasa na Wydziale Informatyki Uniwersytetu Utah około 1983 roku, jako część Utah Raster Toolkit. Format przechowuje obrazy za pomocą schematu kodowania długości serii zorientowanego na linie skanowania, który kompresuje sekwencje identycznych wartości pikseli w pary licznik-wartość, osiągając dobre współczynniki kompresji dla obrazów z dużymi obszarami jednolitego koloru — typowych dla grafiki generowanej komputerowo. Utah RLE obsługuje od 1 do 255 kanałów kolorów na piksel, po 8 bitów na kanał, i zawiera nagłówek określający wymiary obrazu, liczbę kanałów, kolor tła i opcjonalną mapę kolorów. Format uwzględnia dane kanału alfa jako dodatkowy kanał, a puste linie skanowania (pasujące do koloru tła) mogą być całkowicie pominięte dla dalszej kompresji. Utah Raster Toolkit dostarczał zestaw narzędzi wiersza poleceń Unix do manipulacji obrazami RLE — operacje takie jak kompozytowanie, skalowanie, obracanie, manipulacja kolorami i konwersja formatów. Jedną z zalet jest fundamentalna rola formatu w grafice komputerowej: Utah Raster Toolkit i jego format RLE wyłoniły się z tego samego środowiska badawczego, które wydało model cieniowania Phonga, cieniowanie Gourauda i czajniczek — a wiele wczesnych wyników badań grafiki komputerowej było przechowywanych w tym formacie. Format jest obsługiwany przez ImageMagick, GIMP i różne archiwalne narzędzia graficzne.
VIPS to natywny format pliku biblioteki przetwarzania obrazów libvips), pierwotnie opracowanej przez Johna Cupitta i Kirka Martineza w National Gallery w Londynie podczas projektu VASARI (1989-1993) dotyczącego cyfryzacji i analizy obrazów w wysokiej rozdzielczości. Format VIPS przechowuje duże obrazy w prostym, mapowalnym do pamięci układzie: nagłówek zawierający wymiary obrazu, liczbę pasm (kanałów), typ danych (8/16/32-bitowe liczby całkowite, float, double, complex), interpretację kolorów, rozdzielczość i metadane przesunięcia, po czym następują surowe dane pikseli w formacie z przeplotem pasm. Ten przejrzysty układ pozwala menedżerowi pamięci wirtualnej systemu operacyjnego mapować plik bezpośrednio do przestrzeni adresowej, umożliwiając libvips przetwarzanie obrazów znacznie większych niż dostępna pamięć RAM poprzez stronicowanie fragmentów na żądanie — technika zwana ewaluacją sterowaną popytem. Pliki VIPS obsługują obrazy z dowolną liczbą pasm i dowolnym obsługiwanym typem numerycznym, obejmując wszystko od standardowych fotografii RGB po hiperspektralne zbiory danych z setkami pasm. Jedną z zalet jest wydajność przy dużych obrazach: architektura libvips przetwarza obrazy w małych kafelkach ewaluowanych na żądanie, co oznacza, że obraz o wymiarach 100 000 x 100 000 pikseli może być przycinany, skalowany, wyostrzany i zapisywany bez ładowania całego obrazu do pamięci — zdolność czyniąca VIPS silnikiem usług przetwarzania obrazów obsługujących miliony obrazów webowych. Naukowe dziedzictwo formatu to kolejna zaleta — projekt VASARI wymagał analizy obrazów w ultra-wysokiej rozdzielczości z obrazowaniem multispektralnym, a obsługa dowolnej liczby pasm i precyzji zmiennoprzecinkowej w formacie VIPS odzwierciedla te początki w obrazowaniu obliczeniowym. Pliki VIPS są używane głównie z biblioteką libvips (dostępną dla C, Python, Ruby i innych języków) i mogą być konwertowane do innych formatów za pomocą narzędzi wiersza poleceń vips lub ImageMagick.