Konwerter plików PS do XPM

Konwertuj swoje pliki w formacie ps do formatu xpm przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie PS do formatu XPM

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format xpm lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu xpm; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

PS to standardowe rozszerzenie plikow napisanych w jezyku PostScript, jezyku opisu stron stworzonym przez Adobe Systems i po raz pierwszy dostarczonym w 1984 roku z drukarka Apple LaserWriter. Plik PostScript to kompletny program opisujacy dokladny wyglad strony — tekst, grafike wektorowa, krzywe, wypelnienia, a nawet osadzone obrazy rastrowe — przy uzyciu stosowegow interpretowanego jezyka z pelnymi konstrukcjami programistycznymi. Po wyslaniu do drukarki lub interpretera zgodnego z PostScript (takiego jak Ghostscript), program wykonuje sie i generuje zrenderowane wyjscie. PostScript wprowadzil kubiczne krzywe Beziera jako standardowa reprezentacje gladkich konturow — model matematyczny, ktory stal sie fundamentem praktycznie calej pozniejszej technologii grafiki wektorowej i czcionek, w tym PDF, SVG i OpenType. Jezyk sluzy rowniez jako format czcionek: czcionki PostScript Type 1 koduja kontury glifow jako programy PostScript ze wskazowkami do ostrego renderowania w niskich rozdzielczosciach, natomiast czcionki Type 3 uzywaja pelnego jezyka do definiowania dowolnie zlozonych glifow. Zaleta jest niezaleznosc od urzadzenia — plik PostScript generuje identyczne wyjscie niezaleznie od tego, czy jest renderowany na drukarce biurkowej 300 dpi, naswietlarce wysokiej rozdzielczosci czy rasteryzatorze programowym, poniewaz opisuje ksztalty matematycznie, a nie jako siatki pikseli. Czytelna postac tekstowa zapewnia kolejny praktyczny atut: pliki PS moga byc inspekcjonowane, debugowane i modyfikowane za pomoca dowolnego edytora tekstu i generowane programowo przez dowolne oprogramowanie bez specjalistycznych bibliotek. Pliki PostScript sa szeroko obslugiwane przez Ghostscript, Adobe Acrobat, aplikacje podgladu oraz liczne narzedzia wydawnicze i graficzne.
Twórca: Adobe Systems
Pierwsze wydanie: 1984
XPM (X PixMap) to kolorowy format obrazów dla X Window System, opracowany przez Arnauda Le Horsa w GROUPE BULL począwszy od 1989 roku jako kolorowy następca monochromatycznego formatu XBM. Podobnie jak XBM, pliki XPM są poprawnym kodem źródłowym C — każdy plik definiuje obraz jako statyczną tablicę ciągów znaków, gdzie ciągi nagłówkowe określają szerokość, wysokość, liczbę kolorów i znaków na piksel, ciągi definicji kolorów mapują kody znaków na wartości kolorów (obsługując nazwy kolorów X11, szesnastkowe RGB i symboliczne typy kolorów jak 'background' i 'foreground'), a ciągi pikseli kodują każdy wiersz jako sekwencję kodów znaków indeksujących paletę kolorów. Ta ASCII artowa reprezentacja sprawia, że obrazy XPM są czytelne dla człowieka: często można dostrzec treść obrazu bezpośrednio w tekście pliku źródłowego. Format przeszedł przez trzy rewizje: XPM1 (1989, kompatybilny z X10), XPM2 (uproszczona składnia) i XPM3 (1991, aktualna wersja ze składnią static char* i rozszerzoną specyfikacją kolorów). XPM był standardowym formatem dla ikon aplikacji X Window, ekranów powitalnych, przycisków pixmapowych i tematycznych elementów interfejsu przez lata 90. i 2000. Jedną z zalet jest łączenie bycia poprawnym plikiem źródłowym C i kolorowym obrazem: pliki XPM mogą być kompilowane do aplikacji, edytowane w dowolnym edytorze tekstu, przetwarzane narzędziami tekstowymi i kontrolowane wersjonalnie, jednocześnie obsługując do 256 kolorów z przezroczystością (za pomocą słowa kluczowego koloru 'None'). Zależność ekosystemu X11 od XPM zapewnia szerokie wsparcie narzędziowe. Pliki XPM są obsługiwane przez wszystkie zestawy narzędzi X11, ImageMagick, GIMP i przeglądarki internetowe (obsługa legacy).
Pierwsze wydanie: 1989