Konwerter plików PGX do WEBP

Konwertuj swoje pliki w formacie pgx do formatu webp przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie PGX do formatu WEBP

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format webp lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu webp; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.
Pierwsze wydanie: 2000
WebP to format obrazów opracowany przez Google, ogłoszony 30 września 2010 roku, zaprojektowany w celu zapewnienia lepszej kompresji obrazów internetowych zarówno w trybie stratnym, jak i bezstratnym. Tryb stratny wywodzi się z kodowania wewnątrzklatkowego kodeka wideo VP8 (ta sama technologia używana w wideo WebM), stosując predykcję blokową, kodowanie transformacyjne i adaptacyjną kwantyzację do treści fotograficznych. Tryb bezstratny wykorzystuje odrębny algorytm łączący kodowanie predykcyjne, transformacje przestrzeni kolorów, referencje wsteczne do powtarzających się wzorców pikseli i kodowanie entropijne. WebP obsługuje również przezroczystość alfa w obu trybach — stratny WebP z przezroczystością jest unikatowy wśród popularnych formatów internetowych, oferując półprzezroczyste obrazy przy znacznie mniejszych rozmiarach niż PNG. Format wspiera także sekwencje animowane, stanowiąc nowoczesną alternatywę dla GIF z pełnokolorowym wsparciem i znacząco lepszą kompresją. Jedną z zalet jest znacząca redukcja rozmiaru pliku — stratny WebP generuje obrazy o 25-35% mniejsze niż JPEG przy równoważnej jakości wizualnej, a bezstratny WebP jest typowo o 26% mniejszy niż PNG, bezpośrednio poprawiając szybkość ładowania stron i redukując koszty przepustowości. Uniwersalne wsparcie przeglądarek stanowi kolejną kluczową zaletę: Chrome, Firefox, Safari, Edge i wszystkie przeglądarki mobilne renderują WebP natywnie. Kluczowa infrastruktura internetowa Google (wyszukiwarka, miniaturki YouTube, Gmail) intensywnie wykorzystuje WebP, a format jest obsługiwany przez główne platformy CDN, systemy CMS i usługi przetwarzania obrazów. WebP ugruntował swoją pozycję jako główna nowoczesna alternatywa dla JPEG i PNG w treściach internetowych.
Twórca: Google
Pierwsze wydanie: 30 września 2010