Czy potrzebny do rozpoznawania tekstu? Rozpoznaj tekst

Konwerter plików PGX do OXPS

Konwertuj swoje pliki w formacie pgx do formatu oxps przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie PGX do formatu OXPS

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format oxps lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu oxps; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.
Pierwsze wydanie: 2000
OXPS (Open XPS) to format dokumentow o stalym ukladzie ustandaryzowany jako ECMA-388 w czerwcu 2009 roku, stanowiacy ewolucje oryginalnej specyfikacji XPS firmy Microsoft. Format pakuje strony o stalym ukladzie, czcionki, obrazy i metadane w kontenerze opartym na ZIP wedlug konwencji Open Packaging — tej samej ramki pakowania uzywanej przez DOCX, XLSX i inne formaty Office Open XML. Kazda strona jest opisana za pomoca jezyka znacznikow XML okreslajacego sciezki, glify, obrazy i elementy plotna z precyzyjnymi wspolrzednymi, tworzac dokumenty renderujace sie identycznie niezaleznie od urzadzenia wyswietlajacego lub drukarki. OXPS wprowadzil kilka zmian w stosunku do oryginalnego XPS: uzycie JPEG XR dla obrazow o wysokim zakresie dynamicznym, obsluge drugiej edycji Open Packaging Conventions i dostosowanie do procesu standaryzacji Ecma. Windows 8 i nowsze generuja OXPS (zamiast XPS) przy drukowaniu do Microsoft XPS Document Writer. Zaleta jest wiernosc dokumentow oparta na standardzie — jako standard Ecma, OXPS zapewnia neutralny wobec dostawcow, w pelni wyspecyfikowany format dla dokumentow, ktore musza wygladac identycznie wszedzie tam, gdzie sa renderowane, co jest niezbedne dla dokumentacji prawnej, zgloszén regulacyjnych i rekordow archiwalnych. Model stalego ukladu to kolejny atut: w odroznieniu od formatow plynnych, dokumenty OXPS zachowuja dokladna kompozycje strony, wlaczajac precyzyjne pozycjonowanie glifow i grafike wektorowa. Wbudowane wsparcie w systemie Windows i frameworku .NET zapewnia natywne mozliwosci przegladania i tworzenia bez oprogramowania firm trzecich.
Pierwsze wydanie: Czerwiec 2009