Konwerter plików PFB do G4
Konwertuj swoje pliki w formacie pfb do formatu g4 przez Internet i bezpłatnie
pfb
g4
Jak przekonwertować plik w formacie PFB do formatu G4
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format g4 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu g4; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PFB (Printer Font Binary) to kompaktowa binarna reprezentacja formatu czcionek PostScript Type 1 firmy Adobe, wprowadzona rownoczesnie z PFA w 1984 roku. Tam gdzie PFA przechowuje caly program czcionki jako tekst ASCII zakodowany szesnastkowo, PFB opakowuje te same dane w lekkim kontenerze binarnym uzywajacym nagłowkow segmentow do oznaczania regionow jako ASCII lub binarnych. Zaszyfrowana sekcja konturow glifow (eexec) jest przechowywana jako surowe bajty zamiast znakow szesnastkowych, zmniejszajac rozmiar pliku mniej wiecej o polowe w porownaniu z PFA. Kazdy segment zaczyna sie bajtem znacznikowym i 32-bitowym polem dlugosci, czyniąc format prostym w parsowaniu, a jednoczesnie znacznie bardziej kompaktowym. PFB stal sie dominujacym formatem dystrybucji Type 1 na platformach Windows i DOS, uzywany w polaczeniu z plikami PFM (Printer Font Metrics) lub AFM dostarczajacymi dane o szerokosci znakow i kerningu potrzebne do ukladu tekstu. Zaleta jest wydajnosc przechowywania i transferu — binarne kodowanie sprawia, ze typowa czcionka tekstowa zajmuje 30-50 KB zamiast 60-100 KB, ktore wymagalby jej odpowiednik PFA. Segmentowa struktura umozliwia rowniez interpreterom PostScript efektywne strumieniowanie danych czcionki, przetwarzajac porcje ASCII i binarne za pomoca odpowiednich procedur obslugi. Adobe Type Manager (ATM) w Windows polegał na plikach PFB do renderowania gladkiego tekstu Type 1 na ekranie — mozliwosc, ktora odmienila desktop publishing na platformie PC. Chociaz czcionki OpenType w duzej mierze zastapily Type 1 w nowych pracach, pliki PFB utrzymuja sie w ugruntowanych przepływach poligraficznych, archiwalnych bibliotekach czcionek i systemach zaleznych od wyjscia PostScript.
G4 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 4 (Rekomendacja T.6), ratyfikowanym przez CCITT w 1984 roku jako ulepszenie Group 3, przeznaczone do sieci cyfrowych wolnych od błędów, takich jak ISDN, a nie analogowych linii telefonicznych. Pliki G4 zawierają 1-bitowe dane obrazowe skompresowane wyłącznie za pomocą dwuwymiarowego kodowania Modified Modified READ (MMR), gdzie każda linia skanowania jest kodowana jako zbiór różnic (elementów zmieniających się) względem linii powyżej. Przez eliminację jednowymiarowego kodowania awaryjnego i znaczników synchronizacji końca linii wymaganych przez Group 3, G4 osiąga o 20-50% lepsze stopnie kompresji na typowych stronach dokumentów, produkując jednocześnie prostszy, bardziej regularny strumień bitowy. Format jest najczęściej spotykany jako metoda kompresji w plikach TIFF (znacznik kompresji TIFF 4), gdzie stał się standardowym formatem archiwalnym dla skanowanych dokumentów w korporacyjnych systemach zarządzania dokumentami, archiwach rządowych i prawniczych systemach obrazowania. Kompresja G4 jest stosowana przy 200, 300 lub 400 dpi w zależności od zastosowania skanowania, przy czym 300 dpi jest najczęstsze dla archiwizacji dokumentów o jakości archiwalnej. Jedną z zalet jest wyjątkowa wydajność kompresji treści dokumentowych: dwuwymiarowa predykcja G4 wykorzystuje silną korelację pionową w stronach z tekstem i grafiką liniową, typowo kompresując stronę w formacie listu przy 300 dpi do 30-50 KB — mniej więcej połowę rozmiaru równoważnego kodowania Group 3. Zakorzenienie formatu w infrastrukturze zarządzania dokumentami stanowi kolejną zaletę — G4 TIFF jest wymaganym formatem wielu rządowych systemów archiwów cyfrowych, systemów archiwizacji sądowej i korporacyjnych archiwów, obsługiwanym przez każdą platformę obrazowania korporacyjnego.